Krajowa Izba Odwoławcza


Krajowa Izba Odwoławcza w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Siedziba Krajowej Izby Odwoławczej przy ul. Postępu 17a w Warszawie

Krajowa Izba Odwoławcza – instytucja powołana ustawą z dnia 13 kwietnia 2007 r. nowelizującą ustawę Prawo zamówień publicznych, w celu rozpoznawania odwołań wnoszonych w toku postępowań o udzielenie zamówień publicznych (przed 2007 r. odwołania rozpatrywały zespoły arbitrów).

Opis | edytuj kod

Postępowanie przed Izbą ma charakter postępowania przed sądem polubownym, a od orzeczenia Izby przysługuje skarga do sądu okręgowego, właściwego według siedziby zamawiającego.

W skład Izby wchodzi nie więcej niż 100 członków powoływanych i odwoływanych przez ministra właściwego do spraw gospodarki spośród osób spełniających ustawowe wymagania, które uzyskały najlepsze wyniki w postępowaniu kwalifikacyjnym. Na czele Izby stoją prezes i wiceprezes powoływani na trzyletnią kadencję przez ministra właściwego do spraw gospodarki na wniosek Prezesa Urzędu Zamówień Publicznych spośród zgłoszonych członków Izby.

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Artykuł uwzględnia ograniczony pod względem terytorialnym stan prawny na 9 stycznia 2017. Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć prawnych w Wikipedii.

Na podstawie artykułu: "Krajowa Izba Odwoławcza" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy