Kraton zachodnioafrykański


Kraton zachodnioafrykański w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Przybliżony zasięg kratonu zachodnioafrykańskiego (ang. West African Craton)

Kraton zachodnioafrykańskikraton w zachodniej części platformy afrykańskiej, którego fundament ukształtował się ostatecznie pod koniec orogenezy eburnejskiej[1], około 2,2–2 mld lat temu[2]. Wyraźnie różni się geologicznie od struktur sąsiednich – neoproterozoicznych na zachodzie, orogenezy alpejskiej na północy, tj. gór Atlas, oraz regeneracji panafrykańskiej na wschodzie[1].

Kraton obejmuje kilka większych jednostek geologicznych – syneklizę Tinduf, tarczę regibacką, syneklizę Taudeni, wyniesienie gwinejskie i rów Górnej Wolty. Archaiczny fundament kratonu odsłania się głównie na wyniesieniu gwinejskim (tarcze liberyjska, dahomejska i nigeryjska) oraz w zachodniej i centralnej części tarczy regibackiej. Syneklizy Tinduf i Taudeni wypełnione są przez osady pokrywy platformy afrykańskiej, młodsze niż 1,8 mld lat[1].

Przypisy | edytuj kod

  1. a b c Włodziemierz Mizerski: Geologia regionalna kontynentów. Warszawa: PWN, 2004, s. 43-50. ISBN 83-01-14339-8.
  2. EmmanuelE. Egal EmmanuelE. i inni, Late Eburnean granitization and tectonics along the western and northwestern margin of the Archean Kénéma–Man domain (Guinea, West African Craton), „Precambrian Research”, 117, Elsevier B.V, 2002, s. 57–84, ISSN 0301-9268  (ang.).
Na podstawie artykułu: "Kraton zachodnioafrykański" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy