Krokiew (budownictwo)


Krokiew (budownictwo) w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania 1, 4 – krokwie, 2 – łaty, 5 – jętki

Krokiew – pochyła belka więźby dachowej[1], najczęściej drewniana, oparta na murłacie lub oczepie. Do krokwi, zwykle wzmocnionych jętkami, przytwierdza się łaty lub płatwie, na których kładzie się pokrycie dachowe.

Typy krokwi:

  • główna – tworzy ramiona wiązara ciesielskiego
  • czołowa – krokiew główna wspierająca krótsze połacie w dachach wielospadowych
  • koszowa – podpiera kosz dachu wielopołaciowego[1]
  • narożna (krawężnica) – podpiera kalenicę narożną dachu wielopołaciowego[1]
  • kulawka – w dachu wielopołaciowym krótsza krokiew oparta na krokwi narożnej lub koszowej.

Przypisy | edytuj kod

  1. a b c KrystynaK. Kubalska-Sulkiewicz KrystynaK., Słownik terminologiczny sztuk pięknych, wyd. nowe, Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1996, s. 213, ISBN 83-01-11785-0, OCLC 35659558 .
Na podstawie artykułu: "Krokiew (budownictwo)" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy