Krwiożerczy karnawał


Krwiożerczy karnawał w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Krwiożerczy karnawał – dziewiąty tom książki z Serii Niefortunnych Zdarzeń napisanych przez Daniela Handlera pod pseudonimem Lemony Snicket.

Spis treści

Streszczenie fabuły | edytuj kod

Po wydarzeniach w Szkodliwym szpitalu, Wioletka, Klaus i Słoneczko Baudelaire, ukryci w bagażniku samochodu hrabiego Olafa docierają na Karnawał Kaligariego. Olaf i jego trupa poszukują Madame Lulu - tajemniczej wróżki, a zarazem właścicielki Karnawału. Sądzą, że potrafi ona odpowiedzieć na kilka pytań: Gdzie ukrywają się Baudelaire'owie?; Gdzie są ukryte akta Snicketa?; Czy któreś z rodziców rodzeństwa przeżyło pożar? Gdy hrabia Olaf dyskutuje z Madame Lulu, Baudelaire'owie uciekają z bagażnika i przebierają się za dziwolągów. Klaus i Wioletka przebrani za dwugłowego humanoida Beverly - Eliot, oraz Słoneczko przebrane za pół wilka - pół człoweika Czabo, zatrudniają się w Gabinecie Osobliwości Madame Lulu.

Rodzeństwo zostało oddelegowane do barakowozu, gdzie mieli zamieszkać z resztą dziwolągów. Poznają tam Hugo, który ma garba, Colette - ekwilibrystki oraz Kevina, który jest bardzo niezadowolony ze swojej oburęczności. Dziwolągi, każdego dnia zmuszani są do występów, na których są wyśmiewani.

Następnego dnia hrabia Olaf ogłasza, że aby zwiększyć popularność Karnawału wybierze dziwaka, który zostanie wrzucony do dołu z wygłodzonymi lwami. Olaf informuje Esmeraldę, że Madame Lulu przewidziała miejsce pobytu jednego z rodziców Baudelaire'ów. Miejscem tym okazała się główna siedziba W.Z.S znajdującej się wysoko w Górach Grozy. Rodzeństwo przeszukuje namiot Madame Lulu i odkrywają, że jest ona oszustką. Zostają jednak nakryci przez właścicielkę, lecz po nacisku Baudelaire'ów przyznaje się do wykroczeń i ujawnia swoją prawdziwe imię - Oliwia. Oliwia wyjaśnia rodzeństwu, że jej mottem życiowym jest "Dawać ludziom to, czego chcą" i dlatego właśnie pomaga hrabiemu Olafowi. Wyjawia również trójce, że jedno z ich rodziców może przebywać w Górach Grozy.

Baudelaire'owie zawarli umowę z Madame Lulu i obiecują ją zabrać w Góry Grozy, pod warunkiem, że nie wyda ich prawdziwej tożsamości Olafowi. Rodzeństwo wraca do barakowozu, do którego niedługo potem przychodzi Esmeralda. Szpetna - będąc zazdrosna o Madame Lulu - chce aby nazajutrz dziwolągi wrzuciły właścicielkę karnawału do dołu z Lwami. W zamian za to oferuje zatrudnienie w trupie Olafa. Gdy Wioletka skończyła naprawiać kolejki górskiej, którą miała uciec wraz z resztą rodzeństwa i Oliwią w Góry Grozy, zmuszona została do udziału w pokazie lwów. Olaf dokonując wyboru na dziwolągach wskazał Beverly - Eliota jako ochotników. W trakcie dochodzi do zamieszania i do dołu nie wpadli Baudelaire'owie tylko Madame Lulu i łysy współpracownik Olfa.

Po tym zajściu i spaleniu większości Karnawału, oczywistym jest, że rodzeństwo nie może kontynuować planu ucieczki kolejką górską. Olaf zaprasza Baudelaire'ów do przyłączenia się do wyprawy w Góry Grozy. Sądząc, że jest to jedyny sposób aby tam dotrzeć, zgadzają się. Z powodu braku miejsca w samochodzie trupy, dwójka wsiadają oni do przyczepy uwiązanej do zderzaka. Słoneczko zaś wzięto do samochodu. Olaf ujawnia, że Madame Lulu zdradziła, że Beverly - Eliot to tak naprawdę dwójka najstarszych Baudelaire'ów. Nowo-zrekrutowani towarzysze Olafa przecinają linę łącząca samochód i przyczepę pozostawiając ją na stromym klifie.

Niespójność | edytuj kod

Kiedy Baudelaire'owie przeszukiwali namiot Madame Lulu, Wioletka znalazła swoją wstążkę. Pomyślała, że Olaf zdjął ją podczas przygotowań do operacji i schował do kieszeni. Jest to trochę niespójne z fabułą poprzedniego tomu Szkodliwy szpital, ponieważ tam użyła swojej wstążki, by oszukać Hal'a. Wstążka w połączeniu ze spinaczami miała imitować pęk jego kluczy, a On sam zaś nie przekazał jej hrabiemu Olafowi.[2]

Tłumaczenia | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. a b Krwiożerczy karnawał Lemony Snicket. [dostęp 2018-04-23].
  2. Snicket L., Seria Niefortunnych Zdarzeń., t.9
Na podstawie artykułu: "Krwiożerczy karnawał" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy