Krystyna Szklarska


Krystyna Szklarska w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Krystyna Szklarska (ur. 1 sierpnia 1915, zm. 7 września 2012 w Katowicach[1]) – polska pisarka, żona pisarza Alfreda Szklarskiego.

Wraz z mężem była autorką trylogii Złoto Gór Czarnych wydawanej w latach 1974–1979[2].

Życiorys | edytuj kod

Przyszłego męża poznała przed II wojną światową, podczas studiów na Akademii Nauk Politycznych w Warszawie. Mieli córkę Bożenę[3].

Wraz z mężem napisała trzy powieści: Orle pióra (1974), Przekleństwo złota (1977) i Ostatnia walka Dakotów (1979) składające się na tzw. trylogię indiańskąZłoto Gór Czarnych, wydane nakładem wydawnictwa „Śląsk”. Jej praca nad indiańską trylogią[4] polegała przede wszystkim na kwerendzie źródeł i materiałów archiwalnych, które posłużyły do napisania cyklu.

Mieszkała w Katowicach przy ul. Jordana, w mieszkaniu, w którym została zachowana nienaruszona pracownia jej męża. 23 kwietnia 2014 w Bibliotece Śląskiej został otwarty zrekonstruowany gabinet pisarza. Wykorzystano w nim właśnie przedmioty pochodzące z jego pracowni.

Przypisy | edytuj kod

  1. Grażyna Kuźnik. Krystyna Szklarska, żona i pisarka. „Dziennik Zachodni”, s. 21, 11 września 2012. ISSN 1898-312X
  2. Szklarski Alfred, Encyklopedia PWN [dostęp 2019-04-29] .
  3. Tomek z ulicy Jordana. [dostęp 2016-06-23].
  4. Złoto Gór Czarnych. [dostęp 2016-06-20].
Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Krystyna Szklarska" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy