Krzysztof Cugowski


Krzysztof Cugowski w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Krzysztof Cugowski podczas koncertu

Krzysztof Piotr Cugowski (ur. 30 maja 1950 w Lublinie) – polski piosenkarz, senator VI kadencji.

Współzałożyciel i wieloletni wokalista rockowego zespołu Budka Suflera. Nagrał z nim dwanaście albumów studyjnych, wśród nich płytę Nic nie boli, tak jak życie, której sprzedaż przekroczyła milion egzemplarzy. Z zespołem koncertował m.in. w Carnegie Hall w Nowym Jorku. Nagrywał także albumy solowe, w tym płytę Integralnie z coverami przebojów polskiego i światowego rocka. Współpracował z Rayem Wilsonem, Garym Brookerem i Garou. Występował także wspólnie z synami Wojciechem i Piotrem w ramach rodzinnego zespołu Cugowscy.

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

Wczesne lata | edytuj kod

W młodości trenował kulturystykę i boks[1].

Uczył się w Państwowej Szkole Muzycznej w Lublinie. Ukończył naukę w lubelskim I Liceum Ogólnokształcącym im. Stanisława Staszica[1]. Studiował prawo na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie[1], jednakże studiów tych nie ukończył[2].

Działalność artystyczna | edytuj kod

W 1969 wraz ze znajomymi współtworzył zespół rockowy pod nazwą Prompter’s Box, wkrótce spolszczoną na Budkę Suflera[3]. Grupa ta uległa rozwiązaniu pod koniec 1970, a sam muzyk podjął współpracę z zespołem Romualda Lipki – Stowarzyszenie Cnót Wszelakich[2][3]. Grupa ta przyjęła później nazwę Budka Suflera. W 1975 piosenkarz znalazł się na drugim miejscu w notowaniu „wokaliści roku” czasopisma „Non Stop”. W 1977 opuścił Budkę Suflera, pracował następnie z zespołami Spisek i Cross. Do Budki Suflera powrócił w 1984[2].

W drugiej połowie lat 80. koncertował w Stanach Zjednoczonych. Budka Suflera wróciła do kraju w 1992 na nagranie płyty pt. Cisza, która przyniosła formacji sukces artystyczny i komercyjny, prowadzący do podjęcia decyzji o powrocie na stałe na polski rynek muzyczny. Największy sukces w karierze zespołu osiągnął album pt. Nic nie boli, tak jak życie, którego sprzedaż przekroczyła milion egzemplarzy. W listopadzie 1999 grupa wystąpiła w Carnegie Hall w Nowym Jorku.

W 2001 Krzysztof Cugowski wydał solową płytę z coverami polskich i zagranicznych standardów rockowych. W tym samym roku z Lidią Stanisławską wykonał utwór „Już nie ma dzikich plaż”, który ukazał się na jej drugim albumie studyjnym pt. Inna twarz[4]. W 2005 wziął udział w nagraniu piosenki „Moja mała nostalgia” Grażyny Łobaszewskiej[5]. W 2007 wystąpił jako gość w programie Jak oni śpiewają, gdzie w duecie z Nataszą Urbańską zaśpiewał przebój „Jest taki samotny dom”[2]. W 2014 wystąpił gościnnie w utworze „Zbyt wiele” producenta muzycznego Rozbójnika Alibaby oraz rapera VNM[6].

W styczniu 2014 Budka Suflera poinformowała, że z końcem roku zespół zakończy działalność[7]. Pożegnalny koncert pt. „Memu miastu na do widzenia” odbył się 18 września 2014 w Lublinie. Muzycy zagrali ostatnie duże koncerty w Toruniu 6 grudnia 2014[8] i w Krakowie 14 grudnia 2014[9]. Ostatnie (nieoficjalne) pożegnanie nastąpiło w ramach występu w Warszawie 31 grudnia 2014. W 2019 Budka Suflera reaktywowała działalność z Robertem Żarczyńskim jako wokalistą. Krzysztof Cugowski odciął się wówczas od zespołu, nie chcąc, by łączono go z tą działalnością. W wywiadzie dla „Super Expressu” wskazał, że grupa ma chroniony w urzędzie patentowym znak i nazwę, do czego doszło w trakcie jego występów w zespole. Początkowo nie wykluczał podjęcia kroków prawnych przeciwko członkom reaktywowanej grupy, którzy według niego bezprawnie użyli nazwy i loga Budki Suflera[10]. Ostatecznie jednak z tych planów zrezygnował.

W 2014 wraz z Piotrem i Wojciechem Cugowskimi stworzył zespół Cugowscy. Grupa nagrała dwa albumy: Zaklęty krąg i Ostatni raz, który ukazał się również w formacie filmu DVD z nagraniem pożegnalnego koncertu rodzinnego zespołu z 14 maja 2018 w Lublinie[11]. W 2015 zagrał wspólny koncert ze śpiewaczką operową Aleksandrą Kurzak[12]. W 2018 wyruszył w trasę koncertową z okazji pięćdziesięciolecia kariery scenicznej, a z Piotrem Cugowskim nagrał piosenkę „Pani ze snów”, która została stworzona na potrzeby serialu TVP1 Drogi wolności. W 2019 wystąpił w Opolu z recitalem, śpiewając m.in. z Edytą Górniak i Ryszardem Rynkowskim[13].

Działalność polityczna | edytuj kod

W 2005 był członkiem Honorowego Komitetu Poparcia Lecha Kaczyńskiego w wyborach prezydenckich[2]. W tym samym roku w wyborach parlamentarnych uzyskał mandat senatora VI kadencji z ramienia Prawa i Sprawiedliwości w okręgu lubelskim[2]. W przedterminowych wyborach parlamentarnych w 2007 nie ubiegał się o reelekcję.

W wyborach parlamentarnych w 2015 kandydował do Senatu z własnego komitetu, zajmując 2. miejsce spośród 3 kandydatów[14] (poparło go Polskie Stronnictwo Ludowe[15] oraz Prawica Rzeczypospolitej[16], a nieoficjalnie także Platforma Obywatelska, która nie wystawiła przeciw niemu kontrkandydata).

Odznaczenia | edytuj kod

Życie prywatne | edytuj kod

Dwukrotnie żonaty. Z małżeństwa z Małgorzatą ma dwóch synów: Piotra i Wojciecha, którzy również zostali muzykami. W połowie lat 90. rozwiódł się z żoną, po czym zawarł związek małżeński z Joanną, z którą ma syna Krzysztofa[2].

Dyskografia | edytuj kod

Krzysztof Cugowski podczas koncertu Budki Suflera w Gdańsku (2005) Krzysztof Cugowski jako senator (2005) Krzysztof Cugowski Stalowej Woli (2018) Portret Krzysztofa Cugowskiego autorstwa Zbigniewa Kotyłły (2020)  Zobacz więcej w artykule Budka Suflera, w sekcji Dyskografia.
Albumy studyjne
Albumy kompilacyjne
Albumy świąteczne
Single
Z gościnnym udziałem
Inne notowane utwory

Filmografia | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. a b c Nina Terentiew: Zwierzenia kontrolowane. Warszawa: Prószyński i S-ka, 2004, s. 74–75. ISBN 83-7337-452-3.
  2. a b c d e f g Krzysztof Cugowski. wp.pl. [dostęp 2015-08-11].
  3. a b Historia. budkasuflera.pl. [dostęp 2020-05-04].
  4. a b Inna twarz by Lidia Stanisławska (ang.). rateyourmusic.com. [dostęp 2018-09-27].
  5. a b Prowincja jest piękna by Grażyna Łobaszewska on Apple Music (ang.). music.apple.com. [dostęp 2015-07-22].
  6. Rozbójnik Alibaba – „Zbyt wiele” ft. Krzysztof Cugowski, VNM, Jan Borysewicz. cgm.pl, 26 kwietnia 2014. [dostęp 2014-10-28].
  7. Tomasz Baliszewski: Budka Suflera schodzi ze sceny. „Z końcem tego roku kończymy działalność”. natemat.pl, 21 stycznia 2014. [dostęp 2019-07-02].
  8. Tomasz Bielicki: Ostatnie takie tango. Pożegnalny koncert Budki Suflera w Toruniu. nowosci.com.pl, 8 grudnia 2014. [dostęp 2019-07-02].
  9. Paweł Gaik: Ostatni wielki koncert Budki Suflera w Kraków Arena. onet.pl, 15 grudnia 2014. [dostęp 2019-07-02].
  10. Tomasz Ławnicki: Aż przykro patrzeć. Konflikt seniorów z Budki Suflera zapewne skończy się w sądzie. natemat.pl, 23 maja 2019. [dostęp 2019-07-02].
  11. Cugowscy: Koniec rodzinnego projektu (zdjęcia). lubelski.pl, 14 maja 2018. [dostęp 2019-07-02].
  12. Robert Migdał: Dwa żywioły – Kurzak i Cugowski dali koncert we Wrocławiu. naszemiasto.pl, 28 września 2015. [dostęp 2021-03-26].
  13. Edyta Hanszke: Przebojowe Opole 2019 – Jedziemy na wakacje. Shaggy i jubileusz Krzysztofa Cugowskiego. Kto jeszcze wystąpił?. nto.pl, 1 lipcca 2019. [dostęp 2021-03-26].
  14. Serwis PKW – Wybory 2015. [dostęp 2015-12-17].
  15. Cugowski już ma zaplecze polityczne. To PSL i były marszałek województwa. kurierlubelski.pl, 28 sierpnia 2015. [dostęp 2015-12-17].
  16. Prawica Rzeczypospolitej w wyborach do Parlamentu RP. prawicarzeczypospolitej.pl, 19 października 2015. [dostęp 2015-12-17].
  17. Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 3 grudnia 2014 r. o nadaniu orderów i odznaczenia (M.P. z 2015 r. poz. 168).
  18. Daria Porycka: Minister kultury uhonorował Krzysztofa Cugowskiego Złotym Medalem „Gloria Artis”. dzieje.pl, 30 maja 2020. [dostęp 2020-05-30]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-05-30)].
  19. Lista laureatów medalu Zasłużony Kulturze – Gloria Artis. mkidn.gov.pl. [dostęp 2020-02-07].
  20. Krzysztof Cugowski – Wokół cisza trwa. polskirock.art.pl. [dostęp 2014-10-28].
  21. Krzysztof Cugowski – Wokół cisza trwa. archiwumrocka.art.pl. [dostęp 2014-10-28].
  22. a b c K. Cugowski & Cross – Podwójna Twarz (ang.). discogs.com. [dostęp 2014-10-28].
  23. Integralnie – Krzysztof Cugowski. muzyka.onet.pl. [dostęp 2014-10-28].
  24. Krzysztof Cugowski – Integralnie. polskirock.art.pl. [dostęp 2014-10-28].
  25. Krzysztof Cugowski – Integralnie. itunes.apple.com. [dostęp 2014-10-28].
  26. OLiS – sprzedaż w okresie 04.06.2001 – 10.06.2001. olis.onyx.pl. [dostęp 2014-10-28].
  27. Krzysztof Cugowski i jego „Przebudzenie”. interia.pl, 11 września 2015. [dostęp 2015-09-11].
  28. OLiS – sprzedaż w okresie 09.10.2015 – 15.10.2015. olis.onyx.pl. [dostęp 2015-10-25].
  29. OLiS – sprzedaż w okresie 08.05.2020 – 14.05.2020. olis.onyx.pl. [dostęp 2020-05-21].
  30. Krzysztof Cugowski – Kolędy. polskirock.art.pl. [dostęp 2014-10-28].
  31. Krzysztof Cugowski – Polskie kolędy śpiewa Krzysztof Cugowski. archiwumrocka.art.pl. [dostęp 2014-10-28].
  32. a b LP3 – statystyki dla wykonawcy Krzysztof Cugowski. lp3.pl. [dostęp 2014-10-28].
    LP3 – statystyki dla wykonawcy Krzysztof Cugowski & Harlem. lp3.pl. [dostęp 2014-10-28].
    LP3 – statystyki dla wykonawcy Krzysztof Cugowski & Ray Wilson. lp3.pl. [dostęp 2014-10-28].
  33. Seweryn Krajewski i Czerwone Gitary/Krzysztof Cugowski – Wschód słońca w stadninie koni/Lepiej, gorzej… (ang.). discogs.com. [dostęp 2015-03-15].
  34. Krzysztof Cugowski – Demony wojny. archiwumrocka.art.pl. [dostęp 2014-10-28].
  35. Krzysztof Cugowski – Jednego serca. archiwumrocka.art.pl. [dostęp 2014-10-28].
  36. Krzysztof Cugowski – Do Right Woman. archiwumrocka.art.pl. [dostęp 2014-10-28].
  37. Krzysztof Cugowski – Dni, których nie znamy. archiwumrocka.art.pl. [dostęp 2014-10-28].
  38. Krzysztof Cugowski – Czerwony jak cegła. archiwumrocka.art.pl. [dostęp 2014-10-28].
  39. Album W Obcym Mieście – Single w wykonaniu Krzysztof Cugowski w aplikacji iTunes. music.apple.com. [dostęp 2015-09-12].
  40. Album Demony Wojny – Single w wykonaniu Krzysztof Cugowski w aplikacji iTunes. music.apple.com. [dostęp 2020-05-21].
  41. Zbyt wiele (feat. VNM & Krzysztof Cugowski) – Single Rozbójnik Alibaba. itunes.apple.com. [dostęp 2014-10-28].
  42. a b Krzysztof Cugowski w bazie filmpolski.pl. [dostęp 2014-10-28].

Bibliografia | edytuj kod

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Krzysztof Cugowski" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy