Ksenotyp


Ksenotyp w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Przykład ksenotypu: Architype Albers Przykład ksenotypu: Red Circle

Ksenotyp (hybryda) – jedna z czterech klas pism drukarskich (zob. krój pisma), łącząca cechy graficzne innych typów. Forma graficzna tej odmiany pisma odbiega znacząco od przyjętych w tradycji wzorców antykwy, pisma gotyckiego i skryptury (pisanki kaligraficznej)[1]. Ksenotypy wykorzystywane są głównie do druków użytkowych (akcydensów).

Spis treści

Geneza | edytuj kod

Nazwa xenotype (od gr. ksénos – obcy i typis – odbicie, obraz[2]) była stosowana przez amerykańską firmę Photo-Lettering produkującą fotomatryce[1]. W Polsce nazwa ksenotyp pojawiła się w klasyfikacji pism drukarskich ART, utworzonej przez Romana i Andrzeja Tomaszewskich[2], opublikowanej w 1993 r. Szybki rozwój ksenotypu nastąpił w drugiej połowie XX wieku i na początku XXI wieku, na co wpływ miało duże zapotrzebowanie na pisma reklamowe.[1]

Rodzaje | edytuj kod

Wśród pism ksenotypowych wyróżniamy pisma jedno- i dwuelementowe. Do ksenotypów należą również wszelkie pisma płaszczyznowe (składające się z figur geometrycznych, często powodujące wrażenie trójwymiarowości[3]). Do klasy ksenotypów zalicza się także pastisze pism, czyli kroje latynizujące lub imitujące pisma orientalne, np. pseudohebrajskie Shalom czy pseudohinduskie Taj Mahal[2].

Tworzenie ksenotypu | edytuj kod

Projektanci ksenotypów stosują:

  • redukcję istotnych elementów budowy liter;
  • upodobnienie liter do form nieliterniczych;
  • złudzenia optyczne;
  • dodatkowe elementy graficzne w polu znaku;
  • deformacje kształtów liter.[1]

Przykłady | edytuj kod

Jako przykładowe ksenotypy można wymienić: Architype Albers, Coloscobic, Dacquoise, Mesquite Std, Montague, Octin Spraypaint, Onick, Red Circle, Rosewood Std, Wedgie.[4]

Przypisy | edytuj kod

  1. a b c d Andrzej Tomaszewski, Architektura książki, Warszawa 2011.
  2. a b c Roman Tomaszewski, Klasfikacja pism drukarskich ART, [w:] Z badań nad dawną książką, red. P. Buchwald-Pelcowa i in., Warszawa 1993.
  3. ksenotypy, [w:] Encyklopedia PWN [online] [dostęp 2017-11-18] .
  4. Więcej przykładów można znaleźć na anglojęzycznej stronie Wikipedii zawierającej próbki hybrydowych krojów pisma
Na podstawie artykułu: "Ksenotyp" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy