Księga Izajasza


Księga Izajasza w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Stary Testament

Biblia hebrajska Kanon katolicki, prawosławny, etiopski i syryjski Kanon prawosławny (słowiański i grecki), etiopski i syryjski Kanon prawosławny (gruziński) Kanon etiopski węższy Kanon syryjski

Księga Izajasza Iz – (hebr. ישעיה Jiszaja) księga prorocka Starego Testamentu, przypisywana prorokowi Izajaszowi.

Współcześnie spotyka się dwa główne poglądy na autorstwo księgi Izajasza – jeden, tradycyjny, przypisuje autorstwo całej księgi Izajaszowi (w VIII wieku p.n.e.), natomiast drugi wyróżnia trzech redaktorów księgi:

Mimo teorii wielu autorów (podzielanej przez część biblistów) język i styl księgi jest stosunkowo jednolity oraz zachowane jest najważniejsze przesłanie, jakim jest nadejście posłanego od Boga Sługi Pańskiego, który wyratuje naród izraelski z opresji.

Zobacz też | edytuj kod

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Księgi prorockie Starego Testamentu

Kontrola autorytatywna (święte księgi):
Na podstawie artykułu: "Księga Izajasza" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy