Księstwo Estonii (1219–1346)


Na mapach: 59°26′N 24°45′E/59,433333 24,750000

Księstwo Estonii (1219–1346) w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Księstwo Estonii (Duńska Estonia) – północna część Estonii należąca do Danii w latach 1236-1346, powstała po krucjacie liwońskiej.

W 1346 r. król Danii Waldemar IV Odnowiciel sprzedał księstwo wielkiemu mistrzowi krzyżackiemu Henrykowi Dusmerowi za 19 tys. kolońskich srebrnych marek. W 1347 r. władzę nad tym terytorium objęła inflancka gałąź Krzyżaków[1].

Po walkach w XIV wieku z arcybiskupem ryskim zakon zyskał pozycję hegemona w Inflantach, stracił ją na rzecz Rzeczypospolitej po przegranej wielkiej wojnie.

Zarządcy duńskiej Estonii | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Jan Lewandowski: Historia Estonii. Wrocław: Ossolineum, 2002, s. 48. ISBN 83-04-04528-1.
Na podstawie artykułu: "Księstwo Estonii (1219–1346)" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy