Kształtownik walcowany


Kształtownik walcowany w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Kształtownik walcowany, profil walcowany – cienkościenny, stalowy element konstrukcyjny w postaci pręta prostego.

Kształtowniki te produkuje się na gorąco w walcowniach. Mają one znormalizowaną długość i przekroje poprzeczne, zbliżone swym kształtem do liter I {\displaystyle I} (dwuteownik) lub H (dwuteownik szerokostopowy), T (teownik), C (ceownik) i L (kątownik). Huty produkują je w zróżnicowanych wymiarach przekrojów poprzecznych, które są stablicowane dla celów projektowych[1][2].

Z kształtowników walcowanych łatwo tworzy się dowolnie złożone układy konstrukcyjne: kratownice, ramownice, wielobelkowe płyty mostowe, słupy wielogałęziowe. Najczęstszym sposobem łączenia z sobą poszczególnych elementów walcowanych jest spawanie.

Przypisy | edytuj kod

  1. Nikołaj Bielajew: Wytrzymałość materiałów. Wyd. MON 1954, s. 758.
  2. W. Bogucki, J. Ziółko, M. Żyburtowicz, Tablice do projektowania konstrukcji metalowych, Wyd. Arkady, Warszawa 2005.
Na podstawie artykułu: "Kształtownik walcowany" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy