Kuźma Czorny


Kuźma Czorny w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Kuźma Czorny

Kuźma Czorny, właśc. Nikałaj Ramanouski, (ur. 24 czerwca 1900 w Borkach koło Siemieżawa - zm. 22 listopada 1944 w Mińsku), pisarz białoruski, z zawodu nauczyciel.

Jeden z przywódców ugrupowania literackiego Uzwyszsza. Był autorem opowiadań (Pa daroze 1926) i powieści psychologicznych, ukazujących wpływ rewolucji i wojny domowej 1917 - 1922 na los i psychikę wieśniaków białoruskich (Baćkauszczyzna 1931, przeróbka dramatyczna 1932), powieści o kolektywizacji wsi (Treciaje pakalennie 1935) oraz filozoficzno-psychologicznych (Mleczny szlach, nie ukończona, wydana w 1954). Pisał także felietony do różnych gazet, w tym do Sowietskiej Biełorussiji, przekłady z literatury rosyjskiej.

Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Kuźma Czorny" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy