Kuźma Trubnikow


Kuźma Trubnikow w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Kuźma Pietrowicz Trubnikow (ros. Кузьма́ Петро́вич Тру́бников; ur. 27 października 1888 we wsi Gatiszcze pow. Liwny prowincja Orzeł, zm. 16 stycznia 1974 w Moskwie) – radziecki dowódca wojskowy, generał-pułkownik.

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

Od 1909 służył w rosyjskiej armii. Brał udział w I wojnie światowej jako sierżant, potem porucznik.

W 1918 wstąpił do Armii Czerwonej. Uczestnik wojny domowej w Rosji jako dowódca plutonu, potem kompanii, batalionu i pułku. W 1927 skończył kurs w Akademii Wojskowej im. Frunzego w Moskwie. W czerwcu 1938 aresztowany przez NKWD w ramach czystek stalinizmu w Armii Czerwonej i do lutego 1940 był więziony[potrzebny przypis]. W końcu marca 1940 przywrócony do służby w Armii Czerwonej.

Po ataku Niemiec na ZSRR w czerwcu 1941 został dowódcą 258. Dywizji Strzeleckiej w 50. Armii na Froncie Zachodnim. Uczestnik walk odwrotowych pod Orłem, Briańskiem i Tułą. W listopadzie 1941 przeniesiony na dowódcę 217. Dywizji Strzeleckiej. Za umiejętne dowodzenie podczas obrony Tuły został odznaczony Orderem Czerwonego Sztandaru. Od VI 1942 zastępca dowódcy 16 Armii, a od X 1942 - zastępca dowódcy Frontu Dońskiego. Brał udział w organizowaniu i dowodzeniu wojskami w bitwie pod Stalingradem. W lutym 1943 mianowany zastępcą dowódcy Frontu Centralnego. IV-IX 1943 dowódca 10 Gwardyjskiej Armii. Od września 1944 zastępca dowódcy 1., a wkrótce 2. Frontu Białoruskiego. W czerwcu 1945 wziął udział w Paradzie Zwycięstwa w Moskwie. X 1949-VIII 1950 dowódca Północnej Grupy Wojsk stacjonującej w Polsce. W 1951 przeszedł na emeryturę.

Odznaczenia | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. M.P. z 1947 r. nr 24, poz. 111.

Bibliografia | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Kuźma Trubnikow" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy