Kuźnica (tygodnik)


Kuźnica (tygodnik) w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Kuźnica (1945-1950) – tygodnik społeczno-literacki, wychodzący w Łodzi, później w Warszawie.

Tygodnik grupował twórców kultury o ideologii zbliżonej do marksistowskiej. W latach 1945-1948 redaktorem naczelnym był Stefan Żółkiewski (1911-1991), następnie Paweł Maksymilian Hoffman. Z pismem współpracowali między innymi: Mieczysław Jastrun (1903-1983), Zofia Nałkowska (1884-1954), Leon Kruczkowski (1900-1962), Jerzy Putrament (1910-1986), Kazimierz Brandys (1916-2000), Adam Ważyk (1905-1982), Jan Kott (1914-2001).

Kuźnica kontynuowała artystyczne tradycje XIX-wiecznego realizmu. Postulowała zwrot do tradycji balzakowskiej, rozumianej jako odkrywanie społeczno-klasowych wyznaczników ludzkiego losu. Jej twórcy powoływali się także na XVIII-wieczny, antyfeudalny racjonalizm i dydaktyzm. Było to pismo opiniotwórcze. Prowadzono w nim dyskusje na temat statusu inteligencji. W roku 1950 tygodnik został połączony z tygodnikiem „Odrodzenie” (1944-1950), w wyniku tej fuzji powstał tygodnik Nowa Kultura.

Na podstawie artykułu: "Kuźnica (tygodnik)" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy