Kusziel


Kusziel w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Kusziel – fikcyjna postać, anioł z serii Trylogii Kusziela amerykańskiej pisarki Jacqueline Carey. Był Karzącą Ręką Boga Jedynego, który sprowadzał męki na grzesznych śmiertelników, aby mogli wykazać żal za grzechy. On jeden z aniołów rozumiał, że upomnienie jest aktem miłości. Pogląd ten wywołał niezadowolenie Boga Jedynego, który najbardziej pragnął modlitw. W Elui Kusziel dostrzegł osobę, która zrozumiała, co Kusziel czynił, więc opuścił Boga Jedynego, aby podążać za Eluą.

Prowincja Kuszet nosi nazwę pochodzącą od Kusziela. Jest ona domem rodziny Szachrizaj, jednego z Wielkich Rodów. Ważnym członkiem tej rodziny jest Melisanda Szachrizaj.

Kapłani Kusziela noszą togi i brązowe maski, więc ich tożsamość pozostaje ukryta. Pokuta za grzech w świątyni Kusziela składa się z biczowania, które oczyszcza duszę z win.

Strzała Kusziela to nazwa nadana szkarłatnej plamce pojawiającej się w oku wybrańców boga, która naznacza jej nosiciela jako anguissette. Jedną z nich jest główna bohaterka serii Fèdra nó Delaunay.

Na podstawie artykułu: "Kusziel" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy