Kwaito


Kwaito w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Kwaito – odmiana muzyki rozrywkowej, która powstała na początku lat 90. XX wieku w Soweto w Republice Południowej Afryki.

Początkowo muzyka kwaito stanowiła połączenie wykonywanej w wolniejszym tempie muzyki house z typowymi afrykańskimi dźwiękami (melodie, rytmy i harmonie) oraz samplami (zapętlona perkusja i głębokie linie basowe)[1]. Z czasem styl się rozwinął i zaczął łączyć afrykańskie dźwięki również z takimi gatunkami jak hip-hop, rhythm and blues, dancehall czy disco.

Kwaito ma również swoje korzenie w historii politycznej. Gatunek powstawał w tym samym czasie, gdy upadał apartheid, a więzionych działaczy politycznych, w tym Nelsona Mandelę, zwalniano z więzień. W tym okresie RPA wchodziła na ścieżkę rozwoju ekonomicznego, podczas którego rozkwitła również branża muzyczna[2].

Temin kwaito pochodzi prawdopodobnie z afrykanerskiego słowa kwaai, co oznacza „gniewny”, „złośliwy”, chociaż spotyka się potoczne używanie tego terminu w znaczeniu „fajny”[2].

Do przedstawicieli kwaito należą między innymi: M'du, Kabelo Mabalane, Arthur Mafokate (określający sam siebie jako „King of Kwaito”[3]), Zola, Lebo Mathosa czy The Dogg[4].

Przypisy | edytuj kod

  1. Definition of kwaito in English (ang.). oxforddictionaries.com.
  2. a b Annika Schall: Kwaito: The Urban Heartbeat of South Africa (ang.). fairobserver.com, 2012-01-29.
  3. Kwaito (ang.). sahistory.org.za.
  4. Best Kwaito Groups/Rappers (ang.). ranker.com.
Na podstawie artykułu: "Kwaito" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy