Kwartalnik Historyczny


Kwartalnik Historyczny w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Kwartalnik Historyczny – najstarsze polskie czasopismo historyczno-humanistyczne założone we Lwowie w 1887 roku przez historyka Ksawerego Liskego. W latach 1946–1950 wydawane w Krakowie (roczniki 52/53–57) pod redakcją m.in. J. Dąbrowskiego, R. Grodeckiego, K. Lepszego. Po roku 1950 roku przeniesione do Warszawy, gdzie wydawane jest przez Instytut Historii Polskiej Akademii Nauk. Pismo publikuje artykuły o ściśle naukowym charakterze dotyczące historii średniowiecza, czasów nowożytnych i najnowszych (bez uwzględnienia starożytności)[1].

Spis treści

Układ czasopisma | edytuj kod

  • Artykuły
  • Przeglądy – polemiki – propozycje
  • Artykuły recenzyjne i recenzje
  • Kronika
  • In memoriam
  • Komunikaty

Redaktorzy naczelni | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Kwartalnik Historyczny. W. Encyklopedia Krakowa, Warszawa–Kraków: PWN, 2000

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Kwartalnik Historyczny" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy