Lê Đức Thọ


Lê Đức Thọ w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Lê Đức Thọ i (lē ɗɨ̌k tʰɔ̂ˀ), właśc. Phan Ðinh Khải (ur. 14 października 1911 w prowincji Hà Nam, zm. 13 października 1990 w Hanoi) – wietnamski polityk, generał, dyplomata, laureat Pokojowej Nagrody Nobla.

Życiorys | edytuj kod

W 1930 roku Lê Đức Thọ współtworzył Indochińską Partię Komunistyczną. W latach 1930–1936 więziony przez francuskie siły kolonialne. W 1945 wstąpił do Ligi Niepodległości Wietnamu (Việt Minh) związanej z partią komunistyczną. Uczestniczył w wojnie wyzwoleńczej przeciwko Francji, zakończonej w 1954 roku. W następnym roku został członkiem Biura Politycznego Komunistycznej Partii Wietnamu i funkcję tę zachował do 1986 roku. W okresie wojny wietnamskiej dowodził armią partyzancką w południowym Wietnamie, aż do zakończenia wojny w 1975 roku.

W latach 1968–1973 był specjalnym wysłannikiem delegacji Wietnamu Północnego podczas rozmów pokojowych (układy paryskie). W 1973 otrzymał wspólnie z Henrym Kissingerem, który był jego partnerem w rozmowach, Pokojową Nagrodę Nobla, ale jej nie przyjął, uzasadniając to faktem, że jego kraj trwał w dalszym ciągu w stanie wojny.

Lê Đức Thọ dowodził także siłami wietnamskimi w czasie interwencji w Kambodży w 1978–1979, kiedy kraj ten był wyzwalany od reżimu Czerwonych Khmerów. Opuścił potem armię, ale przez 8 lat pozostawał jeszcze członkiem Biura Politycznego.

Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Lê Đức Thọ" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy