L’Express


L’Express w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

L’Expressfrancuski tygodnik, założony w 1953 roku podczas I wojny indochińskiej. Tygodnik jest wzorowany na amerykańskim czasopiśmie „Time”.

Siedziba redakcji tygodnika znajduje się w Paryżu. Redaktorem naczelnym czasopisma jest Christophe Barbier, a właścicielem grupa medialna Roularta Media Group.

Spis treści

Historia | edytuj kod

Został założony w 1953 roku przez Jean-Jacques’a Servana-Schreibera, przyszłego lidera Socjalistycznej Partii Radykalnej oraz Françoise Giroud, byłą redaktor naczelną magazynu „Elle”. Tygodnik popierał politykę Pierre'a Mendèsa-France w sprawie Indochin, a ideologicznie związany był z francuską lewicą. Czasopismo było zdecydowanym przeciwnikiem wojny w Algierii, a w szczególności stosowania tortur.

W ciągu następnych lat czasopismo stało się w mniejszym stopniu zaangażowane w politykę, dzięki czemu nakład wzrósł w ciągu trzech lat ze 150 tys. do 500 tys. egzemplarzy. W 1971 roku, wraz z objęciem przez Servana-Schreibera funkcji przewodniczącego Socjalistycznej Partii Radykalnej, dziewięciu dziennikarzy tygodnika zdecydowało się na opuszczenie czasopisma, a następnie założyło własny tygodnik, „Le Point”.

Obecnie średni nakład tygodnika wynosi około 538 319 egzemplarzy, z czego około 305 tys. jest rozprowadzane w prenumeracie[1].

Zobacz też | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Anne Feitz. «L'Express» relance la bataille des «news». „Les Échos”, 2010-05-05 (fr.). [dostęp 2010-05-22]. 


Linki zewnętrzne | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (gazeta):
Na podstawie artykułu: "L’Express" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy