LL Cool J


LL Cool J w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

LL Cool J, właściwie James Todd Smith III (ur. 14 stycznia 1968 r.[1]) – amerykański artysta hip-hopowy i aktor oraz prezenter. Pseudonim LL Cool J jest skrótem od słów Ladies Love Cool James, co w wolnym tłumaczeniu oznacza "Panie kochają super Jamesa"[2]. Znany z hitów, takich jak "I Can't Live Without My Radio", "I'm Bad", "The Boomin' System", "Rock The Bells", "Mama Said Knock You Out", "Doin' It", "I Need Love", "Around the Way Girl" czy "Hey Lover". Laureat nagród Grammy, MTV Video Music Awards czy NAACP Image Awards.

Od 1995 jest mężem Simone Johnson, z którą ma czwórkę dzieci: 3 córki i syna.

Spis treści

Biografia | edytuj kod

James Todd Smith III urodził się 14 stycznia 1968 w Nowym Jorku jako syn Ondrea Griffith i Jamesa Louisa Smitha[3]. Dorastał w Queens. W programie Finding Your Roots raper powiedział, że jego matka została adoptowana przez Eugene Griffith oraz Ellen Hightower. Gospodarz programu CeCe Moore po wnikliwych badaniach DNA określił Ethel Mae Jolly i Nathaniel Christy Lewis jako biologicznych dziadków Smitha. Ponadto badania wykazały, że prawujem Jamesa był bokser, mistrz świata wagi lekkiej w latach 1935-1939 John Henry Lewis. Dzieciństwo rapera było ciężkie, w wieku czterech lat był świadkiem postrzelenia matki oraz dziadka przez ojca. Na szczęście bliscy przeżyli. Podczas rehabilitacji w szpitalu, matka Ondrea Griffith poznała młodego terapeutę, z którym się później związała. Jednak miał on drugie oblicze. Przez lata tyranizował Todda, znęcał się nad nim psychicznie i fizycznie. Wkrótce potem Ondrea odkryła, kim naprawdę był jej „przyjaciel” i zerwała z nim. Kiedy Todd podrósł, znalazł sposób, aby uniknąć skutków znęcania się nad nim. Tym wyborem była muzyka hip-hop. Pokochał ją w jego dziewięciu lat za sprawą zespołu Treacherous Three, a już dwa lata później zaczął pisać pierwsze teksty. Młody muzyk postanowił tworzyć pierwsze utwory, i w tym celu od dziadka otrzymał didżejski sprzęt, w tym fonograf, wzmacniacz oraz mikser audio[4]. W marcu 1984 roku, kiedy LL Cool J miał 16 lat, poznał wówczas studenta NYU Ricka Rubina, który potem został współzałożycielem wytwórni Def Jam Recordings. Smith nagrał demo i rozesłał do wytwórni płytowych[5]. Rubin oczarowany muzyką Jamesa, postanowił mu pomóc. Wspólnie stworzyli i nagrali singel „I Need a Beat”, który potem przesłali promotorowi Russellowi Simmonsowi. Simmonsowi tak się spodobała muzyka Smitha, że ten otrzymał kontrakt płytowy.

W 1985 nagrał swój pierwszy album Radio dla wytwórni Def Jam Recordings. W tym czasie rozpoczął także karierę filmową. Po raz pierwszy pojawił się na planie Krush Groove, opowieści o wytwórni rapowej. Osiągnięcia w świecie muzyki i filmu przestały zaspokajać amerykańskiego rapera, który podjął się zaprojektowania kolekcji odzieży firmowanych własnym nazwiskiem.

W latach 1996-1997 współpracował z artystami takimi jak: Method Man, B-Real, Busta Rhymes i Coolio w Atlancic Records. Wspólnie nagrali kawałek "Hit 'em high" jako soundtrack do filmu "Space Jam".

Pod koniec października 2007 wziął udział w telewizyjnej gali stacji VH1Hip Hop Honors 2007.

Dyskografia | edytuj kod

 Osobny artykuł: Dyskografia LL Cool Ja.

Filmografia | edytuj kod

Nagrody i wyróżnienia | edytuj kod

Grammy Awards
MTV Video Music Awards
NAACP Image Awards
Soul Train Music Awards

Przypisy | edytuj kod

  1. Stephen Thomas Erlewine: Biografia LL Cool Ja (ang.). AllMusic. [dostęp 2011-04-24].
  2. There's No Doubt "Ladies Love Cool James" (ang.). CBS News. [dostęp 2008-09-12].
  3. Biografia (ang.). IMDb.com. [dostęp 2017-01-07].
  4. Bio (ang.). MTV. [dostęp 2017-01-07].
  5. LL Cool J (ang.). videoeta.com. [dostęp 2017-01-07].
  6. Rock On The Net: 31st Annual Grammy Awards - 1989. =www.rockonthenet.com. [dostęp 2016-11-18].
  7. Rock On The Net: 34th Annual Grammy Awards - 1992. www.rockonthenet.com. [dostęp 2016-11-18].
  8. Rock On The Net: 35th Annual Grammy Awards - 1993. www.rockonthenet.com. [dostęp 2016-11-18].
  9. Rock On The Net: 36th Annual Grammy Awards - 1994. www.rockonthenet.com. [dostęp 2016-11-18].
  10. a b Rock On The Net: 39th Annual Grammy Awards - 1997. www.rockonthenet.com. [dostęp 2016-11-18].
  11. 40th Annual Grammy Award Nominations Coverage (1998). www.digitalhit.com. [dostęp 2016-11-18].
  12. Complete List Of 2004 Grammy Nominations. www.music-slam.com. [dostęp 2016-11-18].
  13. Complete List Of 2005 Grammy Nominees. www.music-slam.com. [dostęp 2016-11-18].
  14. a b Rock On The Net: 1991 MTV Video Music Awards. www.rockonthenet.com. [dostęp 2016-11-18].
  15. Rock On The Net: 1996 MTV Video Music Awards. www.rockonthenet.com. [dostęp 2016-11-18].
  16. Chaz Kangas: The 1997 Edition Was the Best MTV Video Music Awards. L.A. Weekly. [dostęp 2016-11-18].
  17. Shauna Snow: 5 Films Head Nominations for NAACP Image Awards (ang.). LA Times. [dostęp 1996-02-16].
  18. 2001 NAACP Image Awards. www.infoplease.com. [dostęp 2016-11-18].
  19. Blackflix.com: 34th NAACP Image Award Nominees. www.blackflix.com. [dostęp 2016-11-18].
  20. Soul Train Music Awards - 1987 | Winners & Nominees. awardsandwinners.com. [dostęp 2016-11-18].
  21. Soul Train Music Awards - 1988 | Winners & Nominees. awardsandwinners.com. [dostęp 2016-11-18].
  22. 2nd Annual STMA Winners. web.archive.org. [dostęp 2016-11-18].
  23. Soul Train Music Awards - 1991 | Winners & Nominees. awardsandwinners.com. [dostęp 2016-11-18].
  24. 2003 Soul Train Music Awards Nominees. Billboard. [dostęp 2016-11-18].
  25. Ashanti, Amerie Lead Pack Of Nominees For Soul Train Awards. MTV News. [dostęp 2016-11-18].
  26. 19th Annual Soul Train Awards Nominations. Billboard. [dostęp 2016-11-18].

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "LL Cool J" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy