Lapisdurowy Żleb


Lapisdurowy Żleb w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Lapisdurowy Żleb (niem. Lapisschlucht, słow. Lapisdurový žľab, węg. Lazúrkő-vályú[1]) – żleb w orograficznie lewych zboczach Doliny Suchej w Tatrach Bielskich na Słowacji. Ma wylot na Lapisdurowej Polance. Jest stromy, częściowo skalisty. W jego dolnej części znajdują się niewielkie progi. Górą rozgałęzia się. Koryto prawej gałęzi jest częściowo trawiaste, częściowo porośnięte lasem. Koryto lewej gałęzi ma strome ściany z nyżami u podnóży. W widłach żlebu i głównej części doliny tkwi Lapisdurowa Kazalnica o ścianie 40-metrowej wysokości[2].

Autorem nazwy żlebu jest Władysław Cywiński[2]. Utworzył ją od znajdującej się w pobliżu Jaskini Alabastrowej, dawniej zwanej Jaskinią Lapisdurową[2].

Przypisy | edytuj kod

  1. Czterojęzyczny słownik nazw geograficznych. Tatry Bielskie [dostęp 2020-02-10] .
  2. a b c Władysław Cywiński, Tatry Bielskie, część wschodnia. Przewodnik szczegółowy, tom 5, Poronin: Wydawnictwo Górskie, 1997, ​ISBN 83-7104-011-3
Na podstawie artykułu: "Lapisdurowy Żleb" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy