Larry Bird


Larry Bird w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Larry Joe Bird (ur. 7 grudnia 1956 w West Baden, Indiana) – amerykański koszykarz, występujący w lidze NBA na pozycji niskiego i silnego skrzydłowego (small forward i power forward), mistrz olimpijski 1992. Jeden z najwybitniejszych graczy w historii NBA.

Spis treści

Dzieciństwo | edytuj kod

Pochodzi z ubogiej rodziny. Ma czterech braci oraz siostrę. Gdy był nastolatkiem, jego rodzice rozwiedli się z powodu alkoholizmu ojca. Ojciec Birda, weteran wojny koreańskiej, popełnił samobójstwo w 1975 roku[1].

Kariera zawodnicza | edytuj kod

Grał w Indiana State University (1975-1979). Został wybrany z numerem 6. w drafcie NBA przez drużynę Boston Celtics jeszcze w czasie studiów (1978). W drużynie „Celtów” zadebiutował rok później, po skończeniu college’u. Występował tam do końca swej kariery, nosząc numer 33. W pierwszym roku swych występów w NBA otrzymał powołanie do drużyny Wschodu na Mecz Gwiazd oraz zdobył nagrodę dla najlepszego debiutanta (1980), po tym, jak wyprowadził swoją drużynę z bilansu 29-53 (w sezonie 1978-1979) do 61-21.

Pokonał w tej konkurencji rówieśnika – Magica Johnsona z Los Angeles Lakers. Ich, zapoczątkowana jeszcze w NCAA, rywalizacja o tytuł najlepszego koszykarza lat 80. przeszła do historii ligi. Bezpośrednio spotkali się w trzech finałach, w latach 1984, 1985 i 1987, a wymiennie grali w kolejnych dziesięciu, zdobywając wspólnie 8 tytułów mistrzowskich w dekadzie. Poza boiskiem byli i są do dziś wielkimi przyjaciółmi.

Bird tuż przed zdobyciem punktów. W tle Moses Malone i Robert Parish.

Zaledwie dwa lata zajęło mu doprowadzenie swojej drużyny (Boston Celtics) z ostatniego miejsca w lidze NBA, do zdobycia mistrzostwa. W ciągu 13 lat występów w lidze, razem z Robertem Parishem i Kevinem McHale, trzykrotnie doprowadził swój zespół do mistrzostwa NBA (1981, 1984 i 1986), po dwóch ostatnich finałach Bird był wybierany MVP Finałów. Trzykrotnie został najbardziej wartościowym graczem (MVP) ligi, w latach 1984-1986. Trzykrotnie wygrywał konkurs rzutów z dystansu podczas All-Star Game. W meczach gwiazd wystąpił dwunastokrotnie, powoływany podczas każdego z pełnych sezonów rozegranych w lidze.

Pod koniec 1988 Larry Bird poddał się operacji stóp, w następnym roku zaczął niedomagać z powodu problemów z kręgosłupem. Nigdy nie odzyskał już pełni sprawności fizycznej. Trzy ostatnie lata występów na boiskach NBA to coraz częstsze przerwy, do końca jednak statystyki Birda były znakomite – wciąż zdobywał ponad 20 punktów 9 zbiórek i 7 asyst na mecz. Tuż po występie w barwach Dream Teamu na Igrzyskach w Barcelonie, latem 1992, zakończył karierę z powodu kontuzji pleców.

Larry Bird był niezwykle wszechstronnym koszykarzem, miał niezwykły talent „czytania gry”, zarówno swoich kolegów z zespołu, jak i przeciwników. Mimo wysokiego wzrostu, był znakomitym egzekutorem rzutów z dystansu – średnia kariery to 0,376 rzutów za 3 punkty i 0,496 rzutów z pola. Jeszcze lepiej spisywał się na linii rzutów osobistych, ze średnią 0,886 zajmuje dziś 9. miejsce na liście wszech czasów. Równie znakomite średnie zbiórek – 10,0 i, jak na jego pozycję, asyst – 6,3 sprawiały, że zajmuje 5. miejsce na liście zdobywców triple-doubles, z liczbą 59 (nie licząc 10 takich osiągnięć w play-offach). Jego wszechstronność pokazuje także współczynnik Player Efficiency Rating, z liczbą 23,5 zajmuje 16 miejsce na liście wszech czasów.

Dwukrotnie przewodził NBA w liczbie celnych rzutów za 3 punkty, uzyskanych w trakcie całego sezonu regularnego (1986, 1987)[2].

Trener i działacz | edytuj kod

W latach 1992-1997 pełnił rolę specjalnego asystenta w macierzystym klubie. W 1996 wybrany do grona 50 najlepszych graczy NBA wszech czasów. W 1998 zaliczony w poczet Panteonu Sław NBA – Naismith Memorial Basketball Hall of Fame.

W 1997 został mianowany pierwszym trenerem drużyny Indiana Pacers. Swoje umiejętności także na tym polu pokazał już w pierwszym sezonie, kiedy Pacers polegli dopiero w Finale Konferencji (3-4) z Chicago Bulls prowadzonymi przez Michaela Jordana. Bird otrzymał wtedy tytuł najlepszego trenera roku. Drużyna powtórzyła osiągnięcie rok później, a w 2000, ostatnim roku pracy z Pacers, doprowadził zespół do tytułu mistrza konferencji i finału ligi (przegranego z Los Angeles Lakers). Od 2003 pełni funkcję prezydenta ds. operacji koszykarskich w drużynie Pacers.

W 1999 stacja ESPN usytuowała go na 30. miejscu na liście 50. największych sportowców XX wieku.

Mieszka we French Lick w rodzinnym stanie Indiana.

W sezonie 2011/12 został wybrany najlepszym menedżerem ligi NBA[3].

Rywalizacja z Magiciem Johnsonem | edytuj kod

Bird i Magic Johnson po raz pierwszy jako boiskowi rywale spotkali się w 1979, gdy drużyna koszykarska uniwersytetu Indiany przegrała w finale rozgrywek o mistrzostwo NCAA z zespołem z Michigan, w którym grał Johnson. Rywalizacja była kontynuowana w NBA i osiągnęła punkt kulminacyjny, gdy zespoły z Bostonu i Los Angeles spotkały się w finałach trzykrotnie pomiędzy 1984 i 1987. Johnson zapewniał, że dla niego sezon zasadniczy składał się z 80 normalnych gier i 2 wyjątkowych z Celtics. Zaś Bird stwierdzał, że pierwszą rzeczą, jaką sprawdzał rano były statystyki „Magica”[4].

Niektórzy dziennikarze przypuszczali, że rywalizacja Johnson–Bird była atrakcyjna, ponieważ obaj zawodnicy byli zdecydowanymi przeciwieństwami. Różnił ich zarówno styl gry, jak i kolor skóry[5][6]. Przed trafieniem do NBA Birda i Johnsona, liga znajdowała się w kryzysie. Duże znaczenie rywalizacji obu koszykarzy wynikało także z faktu, że między innymi dzięki niej liga NBA ponownie zyskała zainteresowanie ludzi i telewizji[7]. Dziennikarz sportowy, Larry Schwartz uważał nawet, iż rywalizacja między Birdem a Johnsonem uratowała NBA od bankructwa[8].

Pomimo konfrontacji na boisku, Bird i Johnson zaprzyjaźnili się podczas kręcenia reklamy butów w 1984 dla firmy Converse, w której zostali przedstawieni jako wrogowie[9][10]. Johnson brał udział w ceremonii zakończenia kariery przez Birda w 1992 roku, a Bird włączył formalnie Johnsona do Basketball Hall of Fame[11].

Osiągnięcia | edytuj kod

NCAA | edytuj kod

NBA | edytuj kod

Reprezentacja | edytuj kod

Trenerskie/menedżerskie | edytuj kod

Statystyki w NBA | edytuj kod

Na podstawie Larry Bird Statistics (ang.). Basketball-Reference.com. [dostęp 2014-05-08].

Sezon regularny | edytuj kod

Play-offy | edytuj kod

Pozostałe informacje | edytuj kod

Oficjalne logo Twittera zostało nazwane Larry the Bird[49]. W 1996 wystąpił w filmie Chluba Boston Celtics[50].

Uwagi | edytuj kod

  1. Nie wystąpił z powodu kontuzji, jego miejsce w składzie zajął Hersey Hawkins[27].
  2. Nie wystąpił z powodu kontuzji, jego miejsce w składzie zajął Michael Adams[27].

Przypisy | edytuj kod

  1. Larry Bird Biography (ang.). notablebiographies.com. [dostęp 29 listopada 2014].
  2. NBA Individual Regular Season Records for 3-Point Field Goals (ang.). basketball-reference.com. [dostęp 2 lipca 2014].
  3. Mikołaj Wanago: Wybrano najlepszego generalnego menedżera (pol.). ZkrainyNBA.com, 17 maja 2012. [dostęp 10 października 2012].
  4. Classic NBA Quotes: Magic and Larry. NBA Encyclopedia: Playoff Edition. [dostęp 2011-08-10].
  5. Bork: Basketball Sternstunden. 1995, s. 49–55.
  6. David Halberstam: The Stuff Dreams Are Made Of. W: Sports Illustrated [on-line]. Time Inc, 1987-06-29. [dostęp 2011-08-12].
  7. 'Magic' Time. CBS News, 2002-09-27. [dostęp 2011-08-12].
  8. Larry Schwartz: Magic made Showtime a show. ESPN. [dostęp 2011-07-30].
  9. Abraham Aamidor: Chuck Taylor, All Star: The True Story of the Man Behind the Most Famous Athletic Shoe in History. 2006, s. 151. ISBN 0-253-34698-3.
  10. Larry Schwartz: Eye for victory. ESPN. [dostęp 2011-08-12].
  11. Larry Bird inducting Magic Johnson. CBC Sports, 2002-08-15. [dostęp 2011-08-12].
  12. NCAA Championship History (ang.). ncaa.com. [dostęp 2 lipca 2014].
  13. Men’s College Player of the Year (ang.). naismithtrophy.com. [dostęp 2015-02-10].
  14. Rupp Trophy Winners (ang.). sports-reference.com. [dostęp 2 lipca 2014].
  15. NABC Player of the Year Awards (ang.). nabc.org. [dostęp 2 lipca 2014].
  16. Sporting News Player of the Year Winners (ang.). sports-reference.com. [dostęp 2016-07-01].
  17. USBWA Player of the Year Winners (ang.). sports-reference.com. [dostęp 2 lipca 2014].
  18. NCAA Helms Foundation Players of the Year (ang.). sports-reference.com. [dostęp 2 lipca 2014].
  19. AP Player of the Year Winners (ang.). sports-reference.com. [dostęp 2 lipca 2014].
  20. UPI Player of the Year Winners (ang.). sports-reference.com. [dostęp 2 lipca 2014].
  21. Official NCAA Consensus All-Americans (ang.). ncaa.org. [dostęp 2 lipca 2014].
  22. NCAA All-Tournament Winners (ang.). sports-reference.com. [dostęp 16 sierpnia 2018].
  23. National Collegiate Basketball Hall of Fame - Players (ang.). collegebasketballexperience.com. [dostęp 15 kwietnia 2018].
  24. a b c d Finals Champions and MVPs (ang.). nba.com. [dostęp 2 lipca 2014].
  25. NBA MVP Award Winners (ang.). nba.com. [dostęp 2 lipca 2014].
  26. NBA All-Star Game MVP's (ang.). nba.com. [dostęp 2 lipca 2014].
  27. a b All-Star Game Replacements for Injured Players (ang.). nba.com. [dostęp 20 lutego 2018].
  28. a b All-NBA Teams (ang.). nba.com. [dostęp 2 lipca 2014].
  29. All-Rookie Teams (ang.). nba.com. [dostęp 2 lipca 2014].
  30. All-Defensive Teams (ang.). nba.com. [dostęp 2 lipca 2014].
  31. The NBA’s 50 Greatest Players (ang.). nba.com. [dostęp 2 lipca 2014].
  32. Larry Bird - Hall Of Famers (ang.). hoophall.com. [dostęp 2 lipca 2014].
  33. NBA Rookie of the Year Award Winners (ang.). nba.com. [dostęp 2 lipca 2014].
  34. History of the NBA Global Games (ang.). nba.com. [dostęp 2 lipca 2014].
  35. NBA & ABA Year-by-Year Leaders and Records for Free Throw Pct (ang.). basketball-reference.com. [dostęp 2 lipca 2014].
  36. NBA & ABA Year-by-Year Playoff Leaders and Records for Free Throws (ang.). basketball-reference.com. [dostęp 24 marca 2018].
  37. NBA & ABA Year-by-Year Playoff Leaders and Records for 3-Pt Field Goals (ang.). basketball-reference.com. [dostęp 24 marca 2018].
  38. NBA Players of the Month (ang.). basketball-reference.com. [dostęp 2 lipca 2014].
  39. NBA Players of the Week (ang.). basketball-reference.com. [dostęp 2 lipca 2014].
  40. NBA Retired Numbers (ang.). nba.com. [dostęp 2 lipca 2014].
  41. 2019 NBA Awards: Complete list of winners (ang.). nba.com. [dostęp 26 czerwca 2019].
  42. Games of the XXVth Olympiad -- 1992 (ang.). usab.com. [dostęp 2 lipca 2014].
  43. MEN'S TOURNAMENT OF THE AMERICAS -- 1992 (ang.). usab.com. [dostęp 2 lipca 2014].
  44. NINTH WORLD UNIVERSITY GAMES -- 1977 (ang.). usab.com. [dostęp 2 lipca 2014].
  45. USA All-Tieme Men's Roster (ang.). usab.com. [dostęp 2 lipca 2014].
  46. 1992 United States Olympic Team - Hall Of Famers (ang.). hoophall.com. [dostęp 2 lipca 2014].
  47. NBA Coach of the Year Award Winners (ang.). nba.com. [dostęp 2 lipca 2014].
  48. NBA Executive of the Year Award Winners (ang.). nba.com. [dostęp 2 lipca 2014].
  49. Biz Stone: Why Is Twitter's Logo Named After Larry Bird? (ang.). mashable.com, 2011-08-11. [dostęp 2012-03-02].
  50. Chluba Boston Celtics (pol.). filmweb.pl. [dostęp 19 października 2018].

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Larry Bird" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy