Lasy Leżajskie


Na mapach: 50°13′57″N 22°13′35″E/50,232500 22,226389

Lasy Leżajskie w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Lasy Leżajskie (PLH180047) – projektowany specjalny obszar ochrony siedlisk, aktualnie obszar mający znaczenie dla Wspólnoty, położony na Płaskowyżu Kolbuszowskim, o powierzchni 2656,4 ha.

Spis treści

Położenie | edytuj kod

Większość obszaru zajmują lasy południowo-wschodniego krańca Puszczy Sandomierskiej[1]. Zarządza nimi Nadleśnictwo Leżajsk[2]. Administracyjnie obszar mieści się w gminach Sokołów Małopolski, Leżajsk i Rakszawa.

Przyroda | edytuj kod

Jest to najbogatszy florystycznie fragment Płaskowyżu Kolbuszowskiego. Oprócz lasów fragment obszaru zajmują łąki (zwłaszcza świeże rajgrasowe i wilgotne ostrożeniowe) i mokradła doliny Trzebośnicy[1]. Za jedną z najważniejszych cech obszaru uważane jest występowanie populacji biegacza urozmaiconego (gruzełkowatego) – rzadko występującego w Polsce chrząszcza związanego z siedliskami przystrumieniowymi rejonu karpackiego[1].

Siedliska przyrodnicze | edytuj kod

Występują tu następujące siedliska z załącznika I dyrektywy siedliskowej[1]:

Gatunki zwierząt chronione na mocy dyrektywy siedliskowej | edytuj kod

W obszarze występują następujące gatunki stanowiące jego przedmiot ochrony[1]:

płazy
gady
ssaki
owady

Gatunki ptaków chronione na mocy dyrektywy ptasiej | edytuj kod

W obszarze występują następujące gatunki wymienione w załącznikach dyrektywy ptasiej[1]:

Inne rzadziej spotykane i chronione gatunki[1] | edytuj kod

ssaki
bezkręgowce
rośliny
Runo lasu koło Trzebosiżywiec gruczołowaty z domieszką zawilca gajowego

Inne formy obszarowej ochrony przyrody | edytuj kod

Teren obszaru częściowo pokrywa się z Brzóźniańskim Obszarem Chronionego Krajobrazu. Na terenie OZW znajduje się rezerwat przyrody Wydrze.

Zagrożenia | edytuj kod

Uregulowany fragment Trzebośnicy – regulacja rzeki i melioracja terenu jest uważana za główne zagrożenie dla przyrody obszaru

Głównym zagrożeniem dla przyrody tego obszaru – zarówno roślinności, jak i populacji chronionych owadów – jest zmiana stosunków wodnych (melioracje) i zanik tradycyjnej gospodarki łąkowej. Siedliska leśne są mniej zagrożone[1].

Przypisy | edytuj kod

  1. a b c d e f g h Z. Kołodziej, P. Bilański, Z. Bednarz, Z. Skorupa, Stowarzyszenie Przyrodnicze "Cis": Standardowy formularz danych – PLH180047 (pol.). Generalna Dyrekcja Ochrony Środowiska. [dostęp 2013-08-22].
  2. Natura 2000 (pol.). W: Nadleśnictwo Leżajsk [on-line]. Centrum Informacyjne Lasów Państwowych. [dostęp 2014-09-07]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-09-06)].

Bibliografia | edytuj kod

Z. Kołodziej, Z. Bednarz, P. Bilański: Lasy Leżajskie. W: Obszary Natura 2000 na Podkarpaciu. Dorota Rogała, Agnieszka Marcela (red.). Rzeszów: Regionalna Dyrekcja Ochrony Środowiska w Rzeszowie, 2012, s. 186-189. ISBN 978-83-934061-1-1.

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Lasy Leżajskie" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy