Lateran


Na mapach: 41°53′09″N 12°30′21″E/41,885833 12,505833

Lateran w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Lateran (wł. Laterano) – zespół architektoniczno-urbanistyczny w Rzymie, w rione Monti, wzniesiony w IV w. przez cesarza Konstantyna I Wielkiego na gruntach rzymskiej rodziny Lateranów.

Wówczas powstał kościół pod wezwaniem Chrystusa Zbawiciela (później przemianowywany dwukrotnie na kościół św. Jana Chrzciciela i św. Jana Ewangelisty). Przebudowany pałac Laterański oraz kościół cesarz podarował papieżom, którzy gospodarowali tam do 1308, kiedy to rezydencją papieską został Watykan. W 1308 roku pałac i kościół spłonęły, zostały jednak odbudowane, a Bazylika św. Jana na Lateranie jest katedrą biskupa Rzymu, czyli papieża.

W pałacu Laterańskim odbyło się pięć soborów laterańskich.

Zobacz też | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (kompleks budynków):
Na podstawie artykułu: "Lateran" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy