Lech Pruchno-Wróblewski


Lech Pruchno-Wróblewski w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Lech Pruchno-Wróblewski (ur. 10 lutego 1939 w Gdyni, zm. 8 czerwca 2005) – polski polityk, poseł na Sejm I kadencji.

Życiorys | edytuj kod

Był absolwentem Wydziału Morskiego Wyższej Szkoły Ekonomicznej w Sopocie, który ukończył w 1967.

W latach 1991–1993 sprawował mandat posła na Sejm z ramienia Unii Polityki Realnej. W wyborach parlamentarnych w 1993 bez powodzenia ubiegał się o reelekcję, otrzymując 18 759 głosów. W UPR pełnił funkcję wiceprezesa. W latach 1994–1998 zasiadał w warszawskim samorządzie z ramienia Prawicy Razem. W 1995 ubiegał się o mandat senatora w wyborach uzupełniających w Szczecinie; nie został wybrany (uzyskał poparcie 13,17% głosujących). Wkrótce opuścił partię, tworząc niewielkie ugrupowanie działające pod nazwą „UPR-Prawica”, które podjęło bliską współpracę z Ruchem Odbudowy Polski. W 1997 bez powodzenia ubiegał się o mandat poselski z listy ROP.

W wyborach parlamentarnych w 2001 bez powodzenia kandydował do Sejmu z listy Ligi Polskich Rodzin w okręgu warszawskim[1].

Przypisy | edytuj kod

  1. Serwis PKW – Wybory 2001

Bibliografia | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Lech Pruchno-Wróblewski" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy