Leda (Tetmajer)


Leda (Tetmajer) w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Szesnastowieczna kopia obrazu Michała Anioła

Leda – wiersz młodopolskiego poety Kazimierza Przerwy-Tetmajera[1], opublikowany w tomiku Poezje. Seria druga w 1894. Utwór jest napisany klasyczną tercyną[2], czyli strofą trójwersową rymowaną aba bcb cdc..., układaną jedenastozgłoskowcem, popularną w poezji polskiej przełomu wieków XIX i XX[3].

Czy znacie Ledę Michała Anioła w skrzydłach łabędzia z rozkoszy mdlejącą, nagą z diademem u boskiego czoła? Świat cały piersią oddycha gorącą, cicho - - i tylko dalekiego morza słychać gdzieś falę o falę dzwoniącą. Kaskady blasku rzuca słońca zorza, jak opar z wody, woń wznosi się z kwiatów i mgłą rozwiewną płynie na przestworza.

Utwór został zainspirowany obrazem Michała Anioła, zaginionym, ale znanym z wielu kopii, przedstawiającym Ledę z łabędziem, którego postać przybrał bóg Zeus. Z tego związku narodziło się czworo dzieci, w tym herosi Kastor i Polluks[4]. Wiersz wyraża fascynację autora mitologią grecką i sztuką włoskiego renesansu.


Przypisy | edytuj kod

  1. Tetmajer Kazimierz, [w:] Encyklopedia PWN [online] [dostęp 2017-04-05] .
  2. Wiktor Jarosław Darasz: Mały przewodnik po wierszu polskim. Kraków: Towarzystwo Milośników Języka Polskiego, 2003, s. 155. ISBN 83-900829-6-9.
  3. Lucylla Pszczołowska: Wiersz polski. Zarys historyczny. Wrocław: Fundacja na Rzecz Nauki Polskiej, 1997, s. 290. ISBN 83-85220-79-8.
  4. Leda, [w:] Encyklopedia PWN [online] [dostęp 2017-04-07] .

Linki zewnętrzne | edytuj kod

  • Kazimierz Przerwa-Tetmajer: Leda (pol.). literat.ug.edu.pl. [dostęp 2017-04-07].
  • Kazimierz Przerwa-Tetmajer: Leda (pol.). wolnelektury.pl. [dostęp 2017-04-07].
Na podstawie artykułu: "Leda (Tetmajer)" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy