Legista


Legista w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Legista (od: łac. leges – prawa) – określenie powstałe w średniowiecznej Europie, oznacza ono znawcę, czy wręcz wielbiciela prawa rzymskiego[1].

Legiści mieli duży wpływ na rozwój europejskiego prawa oraz ustrojów politycznych, gdyż po odkryciu Kodeksu Justyniana przez uniwersytet w Bolonii rozprzestrzenili oni zawarte w nim przepisy na całą Europę.

Legiści byli głównymi doradcami takich władców, jak Ludwik Bawarski czy Filip IV Piękny. Przyczynili się oni m.in. do ustalenia, że elekcja króla niemieckiego nie wymaga zatwierdzenia papieskiego (Norymberga 1323, zjazd elektorów w Rhense koło Koblencji 1338). Do grona legistów należał m.in. Guillaume de Nogaret[1].

Przypisy | edytuj kod

  1. a b Jerzy Krasuski: Historia Niemiec. Wrocław: Ossolineum, 1998, s. 78–9. ISBN 83-04-04422-6.

Bibliografia | edytuj kod

  1. legista. sjp.pwn.pl. [dostęp 2018-06-24].
Na podstawie artykułu: "Legista" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy