Lejowe Banie


Na mapach: 49°15′58,5″N 19°50′15,5″E/49,266250 19,837639

Lejowe Banie w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Lejowe Banie znajdowały się na widocznych na zdjęciu stokach Skrajnej Rosochy

Lejowe Banie – dawne kopalnie rud pod wierzchołkiem Skrajnej Rosochy (1262 m) w polskich Tatrach Zachodnich. Znajdowały się na wschodnich, opadających do Doliny Lejowej stokach Skrajnej Rosochy. Prowadzono w nich w XIX wieku wydobycie ubogich rud, przerwano je jednak z powodu nieopłacalności ekonomicznej.

Renata Jach, która w 2002 badała te kopalnie, stwierdziła obecność dwóch, słabo już widocznych sztolni na wysokości 1240 i 1250 m n.p.m. W niżej położonej, mającej długość 5,5 m prawdopodobnie wydobywano rudy manganu. W górnej znalazła ślady po świdrach mechanicznych i drewnianą obudowę sztolni. Prawdopodobnie sztolnia ta została wykonana lub przynajmniej częściowo powiększona przez ekipę Romana Krajewskiego, który w 1954 prowadził tutaj prace poszukiwawcze. Jach znalazła także stare hałdy płonego urobku i ślady szurfu wzdłuż odkrytej warstwy rudonośnej.

Bibliografia | edytuj kod

  1. Renata Jach Ślady dawnego wydobycia rud manganu w Tatrach Zachodnich, „Przegląd Geologiczny” (12/2002), tom 50.
  2. Zofia Radwańska-Paryska, Witold Henryk Paryski: Wielka encyklopedia tatrzańska. Poronin: Wyd. Górskie, 2004. ISBN 83-7104-009-1.
  3. Tatry polskie. Mapa turystyczna 1:20 000. Piwniczna: Agencja Wyd. „WiT” s.c., 2006. ISBN 83-89580-00-4.


Na podstawie artykułu: "Lejowe Banie" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy