Leming


Leming w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Leming[9] (Lemmus) – rodzaj gryzonia z podrodziny karczowników (Arvicolinae) w rodzinie chomikowatych (Cricetidae).

Zasięg występowania | edytuj kod

Rodzaj obejmuje gatunki występujące w Europie, Azji i Ameryce Północnej[10][9].

Systematyka | edytuj kod

Etymologia | edytuj kod

  • Lemmus (Lemnus): norw. lemming „leming”[11].
  • Brachyurus: gr. βραχυς brakhus „krótki”; ουρα ourα „ogon”[12]. Gatunek typowy: Mus lemmus Linnaeus, 1758.
  • Hypudaeus: gr. ὑπoδαιος hupodaios „podziemny”[13]. Gatunek typowy: Mus lemmus Linnaeus, 1758.
  • Mirus: łac. mirus „wspaniały, cudowny”[14]. Gatunek typowy: †Mirus muhlhoferi Brunner, 1938.
  • Miromus: łac. mirus „wspaniały, cudowny”[14]; mus, muris „mysz”, od gr. μυς mus, μυος muos „mysz”[15]. Nazwa zastępcza dla Mirus Brunner, 1938 (nazwa zajęta przez Mirus Albers, 1850 (Mollusca)).

Taksonomia | edytuj kod

Lemmus jest rodzajem nominatywnym plemienia lemingów (Lemini), do którego zalicza się także rodzaj Dicrostonyx. Monofiletyczność rodzaju potwierdzają współczesne badania alloenzymów, powtarzających się sekwencji jądrowego DNA oraz sekwencje DNA mitochondrialnego. Współcześni autorzy wyróżniają od 2 do 5 żyjących obecnie gatunków[10].

Podział systematyczny | edytuj kod

Do rodzaju należą następujące gatunki[9][10]:

Ponadto znane są gatunki kopalne, w tym[16]:

Przypisy | edytuj kod

  1. Lemmus, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. J.G. Fischer von Waldheim: Tableaux synoptiques de zoognosie. Moscou: de l’Imprimerie de l’Université Impériale, 1808, s. kol. 4. (fr.)
  3. J.G. Fischer von Waldheim: Zoognosia tabulis synopticis illustrata, in usum praelectionum Academiae imperialis medico-chirugicae mosquensis edita. Wyd. 3. Cz. 1. Mosquae: Nicolai S. Vsevolozsky, 1813, s. 24. (łac.)
  4. J.K.W. Illiger: Prodromus systematis mammalium et avium: additis terminis zoographicis utriusque classis, eorumque versione germanica. Berolini: Sumptibus C. Salfeld, 1811, s. 87. (łac.)
  5. J.E. Gray. An Outline of an Attempt at the Disposition of Mammalia into Tribes and Families, with a List of the Genera apparently appertaining to each Tribe. „Annals of Philosophy”. New Series. 10, s. 342, 1825 (ang.). 
  6. G. Brunner. Die Gaiskirche im oberen Püttlachtal (Oberfranken): Pottensteiner Nagerschicht ; ein Schnee-Eulen-Horst (Nictea nivea L.) des Magdalénien mit Mirus mühlhoferi n. g. n. sp. „Neuen Jahrbuch für Mineralogie Geologie Paläontologie Abhandlungen”. 79B, s. 252, 1938 (niem.). 
  7. G. Brunner. Die Kleine Teufelshöhle bei Pottenstein (Oberfranken). Ein Faunenproiii vom Mindel-Riss-Interglazial bis zum Spätrnagdelenien. „Abhandlungen Bayerischen Akademie Wissenschaften, Mathematisch-Naturwissenschaftliche Abteilung”. 60, s. 33, 1951 (niem.). 
  8. a b c W. Cichocki, A. Ważna, J. Cichocki, E. Rajska-Jurgiel, A. Jasiński & W. Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015, s. 236–237. ISBN 978-83-88147-15-9. (pol. • ang.)
  9. a b c Wilson Don E. & Reeder DeeAnn M. (red.) Lemmus. w: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3.) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. (ang.) [dostęp 2019-08-31]
  10. Palmer 1904 ↓, s. 367.
  11. Palmer 1904 ↓, s. 144.
  12. Palmer 1904 ↓, s. 343.
  13. a b Jaeger 1944 ↓, s. 137.
  14. Jaeger 1944 ↓, s. 140.
  15. N. Abramson & A. Nadachowski. Revision of fossil lemings (Lemminae) from Poland with special refference to occurrence of Synaptomys in Eurasia. „Acta zoologica cracoviensia”. 44 (1), s. 65-77, 2001. 

Bibliografia | edytuj kod

  1. T.S. Palmer. Index Generum Mammalium: a List of the Genera and Families of Mammals. „North American Fauna”. 23, s. 1–984, 1904 (ang.). 
  2. E.C. Jaeger: Source-book of biological names and terms. Wyd. 1. Springfield: Charles C. Thomas, 1944, s. 1-256. (ang.)
Na podstawie artykułu: "Leming" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy