Leon Bączkiewicz


Leon Bączkiewicz w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Major Leon Bączkiewicz na przełomie lat 1928/29.

Leon Bączkiewicz (ur. 9 kwietnia 1888 w Żyrardowie, zm. 27 kwietnia 1960 w Warszawie) – podpułkownik dyplomowany piechoty Wojska Polskiego.

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

Urodził się w Żyrardowie jako syn Adama. Służbę wojskową rozpoczął w armii Imperium Rosyjskiego[1]. W czasie wojny z bolszewikami pełnił służbę w Naczelnym Dowództwie Wojska Polskiego. Na mocy dekretu Naczelnego Wodza z dnia 25 listopada 1920 r.[a] został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 roku w stopniu porucznika w piechocie[2]. Dekretem Naczelnika Państwa i Wodza Naczelnego z dnia 3 maja 1922 r. (dekret L. 19400/O.V.) został zweryfikowany w stopniu kapitana Adiutanta Sztabowego, ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 r. i 976. lokatą w korpusie oficerów piechoty[3]. Jego oddziałem macierzystym był wówczas 23 pułk piechoty z Włodzimierza Wołyńskiego[4]. W roku 1923 zajmował już 882. lokatę wśród kapitanów korpusu piechoty[5] i jako nadetatowy oficer 23 pp przydzielony był do Sztabu Generalnego (Ministerstwo Spraw Wojskowych)[6]. Służbę pełnił wówczas w Oddziale I Sztabu Generalnego[7]. W tym czasie kpt. Bączkiewicz był już odznaczony Krzyżem Walecznych[8].

Z dniem 2 listopada 1923 roku został przydzielony do macierzystego 23 pułku piechoty, z jednoczesnym odkomenderowaniem na jednoroczny Kurs Doszkolenia 1923/24 w Wyższej Szkole Wojennej[9] (był to III Kurs Doszkolenia). Z dniem 15 października 1924 roku, po ukończeniu kursu i otrzymaniu dyplomu naukowego Oficera Sztabu Generalnego, został przydzielony do Korpusu Ochrony Pogranicza[10]. W roku 1924 zajmował 458. lokatę wśród kapitanów piechoty[11]. Pełnił służbę w Dowództwie Korpusu Ochrony Pogranicza w Warszawie, na stanowisku szefa Oddziału Ogólno-Organizacyjnego[12]. W dniu 23 listopada 1926 roku, jako szef Oddziału Ogólnego Dowództwa KOP, został odznaczony przez Prezesa Rady Ministrów Srebrnym Krzyżem Zasługiza zasługi, położone około zabezpieczenia granic Państwa[13] . Na podstawie zarządzenia[b] z dnia 12 kwietnia 1927 r., wydanego przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Ignacego Mościckiego, został awansowany do rangi majora, ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1927 roku i 81. lokatą w korpusie oficerów piechoty[14]. W dniu 23 sierpnia 1929 roku ogłoszono zarządzenie[c] o przeniesieniu służbowym mjr. Leona Bączkiewicza z Dowództwa KOP-u do 3 baonu granicznego w Hoszczy, na stanowisko dowódcy tegoż batalionu[15]. W Korpusie Ochrony Pogranicza pełnił służbę do sierpnia 1929 roku[16][17], zajmując w 1928 roku nadal 81. lokatę pośród majorów piechoty w swoim starszeństwie[18] (przynależał wówczas do kadry oficerów piechoty[19]).

W dniu 31 marca 1930 roku opublikowano zarządzenie Ministra Spraw Wojskowych o przeniesieniu mjr. Bączkiewicza z Korpusu Ochrony Pogranicza do 14 pułku piechoty z Włocławka[d], na stanowisko dowódcy baonu[20] (na dzień 16 września 1930 r. piastował funkcję dowódcy batalionu szkolnego w 14 pp[21]). Już jako oficer 14 pułku piechoty zajmował w 1930 roku – 362. lokatę łączną wśród majorów piechoty (była to jednocześnie 75. lokata w starszeństwie)[22]. Na dzień 15 kwietnia 1931 r. nadal pełnił służbę na stanowisku dowódcy batalionu we włocławskim pułku[23]. W dniu 23 października 1931 roku ogłoszono jego przeniesienie z 14 pułku piechoty do Dowództwa Okręgu Korpusu Nr I w Warszawie[24].

Do stopnia podpułkownika został mianowany w dniu 14 grudnia 1931 r., ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1932 roku i 25. lokatą w korpusie oficerów piechoty[25][26]. Pozostając na stanowisku oficera Dowództwa Okręgu Korpusu Nr I zajmował w 1932 roku[27] nadal 25. lokatę w swoim starszeństwie, pośród podpułkowników piechoty[26]. Z dniem 1 października 1932 roku został przeniesiony na stanowisko delegata Sztabu Głównego przy Dyrekcji Okręgowej Kolei Państwowych w Warszawie[28]. Służąc na tym stanowisku zajmował na dzień 1 lipca 1933 roku - 250. lokatę łączną pośród podpułkowników korpusu piechoty (była to jednocześnie 24. lokata w swoim starszeństwie)[29]. W dniu 28 września 1933 r. ogłoszono jego przeniesienie, z zachowaniem dotychczasowego dodatku służbowego, do dyspozycji szefa Sztabu Głównego[30][e], a w dniu 7 czerwca 1934 roku ogłoszono przeniesienie ppłk. Bączkiewicza do Biura Personalnego[f] Ministerstwa Spraw Wojskowych w Warszawie, z przyznaniem dodatku służbowego według kategorii VI B[31]. Na dzień 5 czerwca 1935 roku, pełniąc służbę w Biurze Personalnym M.S.Wojsk., zajmował już 212. lokatę łączną wśród podpułkowników piechoty (była to zarazem 23. lokata w starszeństwie)[32]. Po 1935 roku został przeniesiony w stan spoczynku. W roku 1938 pełnił funkcję I zastępcy przewodniczącego Sekcji Morsko-Kolonialnej Izby Handlowej Polsko-Łacińsko-Amerykańskiej[33].

W sierpniu 1945 roku działając z ramienia byłej Komendy Głównej Związku Odbudowy Rzeczypospolitej[g] zgłosił akces udziału w Zjeździe Uczestników Walki Zbrojnej z Niemcami, który odbył się w w dniach 1–2 września 1945 roku w Warszawie[34]. Zmarł w dniu 27 kwietnia 1960 roku w Warszawie[35]. Spoczywa na cmentarzu parafialnym parafii pw. Matki Bożej Pocieszenia przy ulicy Kasztanowej w Żyrardowie (sektor: C4, rząd: 1, grób: 7).

Ordery i odznaczenia | edytuj kod

Uwagi | edytuj kod

  1. Był to dekret marszałka Józefa Piłsudskiego o sygnaturze L. 2449.
  2. Zarządzenie o sygnaturze B.P.L. 3989/III.
  3. Zarządzenie Ministra Spraw Wojskowych o sygnaturze B.P.L. 20347-I-29.
  4. W Dzienniku Personalnym Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 8 z dnia 31 marca 1930 roku błędnie podano, że miał objąć dowodzenie nad batalionem w 35 pułku piechoty. Zostało to sprostowane w Dzienniku Personalnym Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 14 z dnia 20 września 1930 roku, str. 313
  5. Z dokumentów przechowywanych w amerykańskim Instytucie Józefa Piłsudskiego wynika, że w dyspozycji szefa Sztabu Głównego znajdował się od września 1933 roku.
  6. Z dokumentów zgromadzonych w amerykańskim Instytucie Józefa Piłsudskiego wynika, że w Biurze Personalnym M.S.Wojsk. ppłk Bączkiewicz pełnił służbę od czerwca 1934 roku.
  7. Jego nazwisko występuje na liście ujawnionych członków Armii Krajowej i Batalionów Chłopskich.

Przypisy | edytuj kod

  1. Instytut Józefa Piłsudskiego w Ameryce. Obsada personalna - piechota ↓, s. 32.
  2. Dziennik Personalny MSWojsk. ↓, Nr 48 z 15 XII 1920, s. 1357.
  3. Lista starszeństwa oficerów zawodowych 1922 ↓, s. 54, 497.
  4. Lista starszeństwa oficerów zawodowych 1922 ↓, s. 54.
  5. Rocznik oficerski 1923 ↓, s. 413.
  6. Rocznik oficerski 1923 ↓, s. 191.
  7. Rocznik oficerski 1923 ↓, s. 8.
  8. Rocznik oficerski 1923 ↓, s. 8, 191.
  9. Dziennik Personalny MSWojsk. ↓, Nr 69 z 1 XI 1923, s. 732.
  10. Dziennik Personalny MSWojsk. ↓, Nr 110 z 15 X 1924, s. 612.
  11. Rocznik oficerski 1924 ↓, s. 357.
  12. Jednodniówki 2006 ↓, s. 42, 68, 108, 149.
  13. Na podstawie [1]
  14. Dziennik Personalny MSWojsk. ↓, Nr 13 z 20 IV 1927, s. 119.
  15. Dziennik Personalny MSWojsk. ↓, Nr 15 z 23 VIII 1929, s. 307.
  16. Rocznik oficerski 1924 ↓, s. 180.
  17. a b Rocznik oficerski 1928 ↓, s. 125.
  18. Rocznik oficerski 1928 ↓, s. 181.
  19. Rocznik oficerski 1928 ↓, s. 125, 181.
  20. Dziennik Personalny MSWojsk. ↓, Nr 8 z 31 III 1930, s. 119.
  21. Ciesielski 2008 ↓, s. 277.
  22. Lista starszeństwa oficerów zawodowych piechoty 1930 ↓, s. 131.
  23. Lista oficerów dyplomowanych 1931 ↓, s. 10.
  24. Dziennik Personalny MSWojsk. ↓, Nr 7 z 23 X 1931, s. 330.
  25. Dziennik Personalny MSWojsk. ↓, Nr 11 z 15 XII 1931, s. 397.
  26. a b c Rocznik oficerski 1932 ↓, s. 25.
  27. Rocznik oficerski 1932 ↓, s. 453.
  28. Dziennik Personalny MSWojsk. ↓, Nr 13 z 9 XII 1932, s. 413.
  29. Lista starszeństwa oficerów zawodowych piechoty 1933 ↓, s. 15.
  30. Dziennik Personalny MSWojsk. ↓, Nr 11 z 28 IX 1933, s. 194.
  31. Dziennik Personalny MSWojsk. ↓, Nr 11 z 7 VI 1934, s. 154.
  32. Lista starszeństwa oficerów zawodowych piechoty 1935 ↓, s. 14.
  33. Doroczne Walne Zgromadzenie Izby Handlowej Polsko-Łacińsko-Amerykańskiej. „Biuletyn Polsko-Łacińsko-Amerykański”. Jubileuszowy wydany z okazji XX lecia odzyskania niepodległości, s. 14, 1938. Warszawa. 
  34. Zjazd uczestników walki zbrojnej z Niemcami Warszawa, 1 – 2 września 1945. „Rzeczpospolita”. 233 (373), s. 3, 29 sierpnia 1945. Warszawa. 
  35. Zmarli. „„Stolica””. 21 (649), s. 3, 1960-05-22. Warszawa: Warszawskie Wydawnictwo Prasowe RSW „Prasa”. 
  36. a b c d e f Na podstawie [2]
  37. Jednodniówki 2006 ↓, s. 107.
  38. Dziennik Personalny MSWojsk. ↓, Nr 19 z 12 XII 1929, s. 365.

Bibliografia | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Leon Bączkiewicz" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy