Leon Sulkiewicz


Leon Sulkiewicz w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Leon Hózman-Mirza Sulkiewicz[a] (ur. 14 lutego 1897 w Suwałkach[1], zm. 1960 w Leicester) – pułkownik artylerii Wojska Polskiego i Polskich Sił Zbrojnych.

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

Pochodził z rodziny tatarskiej[2][3], zamieszkującej na ziemi oszmiańskiej w guberni wileńskiej. Urodził się 14 lutego 1897[4]. Jego pradziadkiem był płk Mustafa Achmatowicz, oficer 4 Pułku Litewskiej Przedniej Straży, którego imieniem nazwano Pułk Jazdy Tatarskiej w kawalerii II RP[5]. Jego rodzicami byli Maciej Achmatowicz (1820–1901, poeta i major 5 pułku ułańskiego) i Helena z rodu Tuhan-Mirza Baranowskich[6]. Jego rodzeństwem byli Aleksander, Stefan, Bohdan, Konstanty, Maria, Ewa i Elżbieta[6].

Po zakończeniu I wojny światowej i odzyskaniu przez Polskę niepodległości został przyjęty do Wojska Polskiego. Został zweryfikowany w stopniu kapitana artylerii. Podczas wojny polsko-bolszewickiej 10 lutego 1920 został dowódcą 1 dywizjonu artylerii konnej, a 3 marca 1920 został dowódcą artylerii dywizyjnej w strukturze XX Brygady Piechoty[7]. Za swoje czyny wojenne w bitwie pod Komarowem z 31 sierpnia 1920 otrzymał Order Virtuti Militari[8][9]. Został awansowany do stopnia kapitana artylerii ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919[10], następnie do stopnia majora artylerii ze starszeństwem z dniem 1 lipca 1923[11][12]. W latach 20. pozostawał oficerem 1 dywizjonu artylerii konnej, stacjonującego w garnizonie Warszawa, gdzie w 1923 w stopniu kapitana był p.o. zastępcy dowódcy dywizjonu[13], a w 1924 w stopniu majora był kwatermistrzem[14]. Od 10 kwietnia 1927 do kwietnia 1934 pełnił funkcję dowódcy 6 dywizjonu artylerii konnej w Stanisławowie[15][16]. W tym czasie został awansowany do stopnia podpułkownika artylerii ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1929[17]. Następnie awansowany do stopnia pułkownika artylerii. Od 30 kwietnia 1934 do 18 lutego 1938 sprawował stanowisko dowódcy 4 Kujawskiego pułku artylerii lekkiej w Inowrocławiu. Od 1938 pełnił funkcję dowódcy artylerii dywizyjnej 20 Dywizji Piechoty w garnizonie Baranowicze[18].

Do końca istnienia II Rzeczypospolitej w 1939 był właścicielem majątku Łostaje II w gminie Krewo, powiat oszmiański (na tym obszarze w gminie Polany właścicielką majątku Łejłubka vel Steczkowszczyzna była Helena Hoźmian Sulkiewicz)[19].

Po wybuchu II wojny światowej podczas kampanii wrześniowej dowodził artylerią 20 Dywizji Piechoty, biorąc udział w bitwie pod Mławą 1–3 września 1939 i w obronie Warszawy[20]. Później był oficerem Polskich Sił Zbrojnych w szeregach 12 pułku Ułanów Podolskich[21].

Po wojnie pozostał na emigracji w Wielkiej Brytanii. Zmarł w 1960 w Leicester[22].

19 marca 1929 roku w Wilnie mufti RP dr Jakub Szynkiewicz pobłogosławił związek podpułkownika Leona Hózman Sulkiewicza z panną Marią Achmatowiczówną córką Heleny z Buczackich Achmatowiczowej i Bohdana Achmatowicza, sędziego Sądu Apelacyjnego[23].

Ordery i odznaczenia | edytuj kod

Zobacz też | edytuj kod

Uwagi | edytuj kod

  1. W ewidencji wojskowej jego tożsamość była podawana jako: Leon Sulkiewicz (Rocznik Oficerski 1923, 1924), Leon Sulkiewicz-Hoźman Mirza (Rocznik Oficerski 1928), Leon Sulkiewicz-Hoźman-mirza (Rocznik Oficerski 1932). Publikacja Zarys historii wojennej 1-go dywizjonu artylerji konnej im. gen. Józefa Bema wskazała tożsamość Leon Hózman-mirza- Sulkiewicz.

Przypisy | edytuj kod

  1. Wojskowe Biuro Historyczne, wbh.wp.mil.pl [dostęp 2020-08-06] .
  2. Historia. tatarzy.pl. [dostęp 2015-11-18].
  3. Czesława Scheffs: Nigdy nie byłam w Stanisławowie. stanislawow.net. [dostęp 2015-11-18].
  4. Oficerowie. Muzeum Wojska Polskiego w Warszawie. [dostęp 2015-11-15].
  5. Sławomir Hordejuk. Tatarski poeta. „Przegląd Tatarski”. 3, s. 15-16, 2011. 
  6. a b Sławomir Hordejuk. Tatarski poeta. „Przegląd Tatarski”. 3, s. 16, 2011. 
  7. Ksawery Florianowicz: Zarys historii wojennej pułków polskich 1918-1920. 1 Dywizjon Artylerii Konnej imienia gen. Józefa Bema. Warszawa: Wojskowe Biuro Historyczne, 1929, s. 13.
  8. Ksawery Florianowicz: Zarys historii wojennej pułków polskich 1918-1920. 1 Dywizjon Artylerii Konnej imienia gen. Józefa Bema. Warszawa: Wojskowe Biuro Historyczne, 1929, s. 29.
  9. Sulkiewiczowie. Zasłużony dla Polski ród tatarski. Radio Wnet, 2013-10-07. [dostęp 2015-11-18].
  10. Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 816.
  11. Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 740.
  12. Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 452.
  13. Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 801.
  14. Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 720.
  15. Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 422.
  16. Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 719.
  17. Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 177.
  18. Aleksander Miśkiewicz. Tatarzy – żołnierze polscy podczas II wojny światowej. „Przegląd Tatarski”. 3, s. 10, 2010. 
  19. Wykaz z nazwami majątków oraz z imionami i nazwiskami ich właścicieli z województw: Nowogródzkiego, Białostockiego, Poleskiego, Wileńskiego, Wołyńskiego. s. 15, 37. [dostęp 2015-11-18].
  20. Historia, Białoruś. spotkania-na-wschodzie.pl. [dostęp 2015-11-18].
  21. Aleksander Miśkiewicz. Tatarzy – żołnierze polscy podczas II wojny światowej. „Przegląd Tatarski”. 3, s. 11, 2010. 
  22. Aleksander Miśkiewicz. Tatarzy – żołnierze polscy podczas II wojny światowej. „Przegląd Tatarski”. 3, s. 12, 2010. 
  23. Osobiste. „Polska Zbrojna”. 85, s. 4, 1929-03-27. Warszawa. 
  24. ŁukomskiŁ. G. ŁukomskiŁ., PolakP. B. PolakP., SuchcitzS. A. SuchcitzS., Kawalerowie Virtuti Militari 1792 - 1945, Koszalin 1997, s. 373 .
  25. a b c d e f g Stanisław Łoza (red.): Czy wiesz kto to jest?. Warszawa: Wydawnictwo Głównej Księgarni Wojskowej, 1938, s. 707.
  26. M.P. z 1931 r. nr 260, poz. 345 „za zasługi na polu wyszkolenia wojska”.
  27. M.P. z 1937 r. nr 260, poz. 411 „za zasługi w służbie wojskowej”.
  28. M.P. z 1934 r. nr 6, poz. 12 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”.
  29. Zarządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej. „Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych”. Nr 9, s. 111, 19 marca 1934. 
  30. Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 12 z 6 sierpnia 1929 r.

Bibliografia | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Leon Sulkiewicz" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy