Lepkościomierz Saybolta


Lepkościomierz Saybolta w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Lepkościomierz Saybolta

Lepkościomierz Saybolta – rodzaj lepkościomierza porównawczego stosowanego głównie w USA, w którym podstawą pomiaru lepkości względnej jest czas wypływu płynu przez kalibrowaną kapilarę umieszczoną w dolnej części zbiornika pomiarowego o pojemności 60 cm³. Dla zapewnienia wymaganej temperatury zbiornik jest termostatowany. Do zakresu niskich i średnich lepkości stosuje się pierwszą wielkość kapilary, a lepkość oznacza się SUS (Saybolt universal second) lub SSU (Saybolt second universal). Przy wysokich lepkościach stosuje się drugą kapilarę, a wynik oznacza się wtedy Saybolt Furol seconds (SFS lub SSF).

Wielkości te łączy zależność:

Saybolt Furol viscosity = Saybolt universal viscosity 10 {\displaystyle {\text{Saybolt Furol viscosity}}={\frac {\text{Saybolt universal viscosity}}{10}}}

Na podobnej zasadzie działają lepkościomierze Englera i Redwooda.

Bibliografia | edytuj kod

  1. Zbigniew Lawrowski: Tribologia. Tarcie, zużywanie i smarowanie. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1993.
  2. Michał Hebda, Andrzej Wachal: Trybologia. [dostęp 28.12.2012].
Na podstawie artykułu: "Lepkościomierz Saybolta" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy