Leszek Allerhand


Leszek Allerhand w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Leszek Leon Allerhand (ur. 1 października 1931 we Lwowie, zm. 3 kwietnia 2018 w Zakopanem[1]) – polski doktor nauk medycznych, wnuk i spadkobierca spuścizny prof. Maurycego Allerhanda, wybitnego przedwojennego prawnika; były ordynator szpitala w Zakopanem, były główny lekarz polskiej kadry olimpijskiej w sportach zimowych.

Życiorys | edytuj kod

Urodził się we Lwowie w zamożnej, zasymilowanej rodzinie żydowskiego pochodzenia. Jego ojciec, Joachim Herman (1897–1970), prowadził kancelarię adwokacką wraz ze swym ojcem Maurycym, profesorem prawa na Uniwersytecie Jana Kazimierza we Lwowie. Matka, Zinaida z domu Rubinstein (1908–1978), z pochodzenia Rosjanka, przybyła do Polski uciekając przed rewolucją październikową.

Po zajęciu Lwowa przez wojska niemieckie jesienią 1942 wraz z całą rodziną został zmuszony do osiedlenia się w getcie, z którego jednak udało mu się zbiec wraz z rodzicami. Przez resztę wojny ukrywał się z matką na terenie miasta, kilkakrotnie zmieniając kryjówki. Jego ojciec od 1942 pracował na podstawie sfałszowanych dokumentów jako stolarz w Jaworowie.

Joachim, Zinaida i Leszek Allerhandowie byli jedynymi ocalałymi spośród 35 krewnych. Po wyzwoleniu rodzinę przymusowo wysiedlono ze Lwowa do Krakowa. Leszek Allerhand ukończył studia na Akademii Medycznej w Krakowie, był stypendystą Ministerstwa Zdrowia w Studium Szkolenia Kadr Lekarskich. W 1963 zamieszkał na stałe w Zakopanem, gdzie pracował jako lekarz w miejscowym szpitalu i pełnił szereg innych funkcji, w tym m.in. głównego lekarza polskiej kadry olimpijskiej w sportach zimowych.

Leszek Allerhand był współautorem książki pt. Zapiski z tamtego świata[2]. Zawiera ona odnalezione notatki jego dziadka, Maurycego Allerhanda, sporządzane podczas okupacji na odwrocie kopii pism procesowych z kancelarii, przeplatane wspomnieniami wnuka. Jest też twórcą filmu o losach swego dziadka pt. Pasja życia z 2004. Przygotował też filmy poświęcone m.in. ks. Stanisławowi Musiałowi oraz wspomnieniom ze Lwowa (Zapiski z tamtego świata). W 2010 r. wydał album Żydzi Lwowa, z przedmową Adama Redzika[3]. W 2011 r. ukazało się natomiast drugie, poprawione i uzupełnione wydanie Zapisków z tamtego świata[4].

Leszek Allerhand był jednym z fundatorów powstałego w 2009 Instytutu Allerhanda.

Zmarł w wieku 87 lat. Został pochowany 10 kwietnia 2018 r. na Nowym Cmentarzu w Zakopanem[5].

Żoną Leszka Allerhanda była Alina Towarnicka-Allerhand, m.in. malująca na szkle techniką zbliżoną do prymitywizmu. Leszek Allerhand wydał w 2013 r. album poświęcony malarstwu żony: Na szkle malowane[6].

Przypisy | edytuj kod

  1. W Zakopanem zmarł doktor Leszek Allerhand (pol.). wiadomosci.onet.pl, 2018-04-03. [dostęp 2018-04-03].
  2. Zapiski z tamtego świata; Wydawnictwo Edukacyjne, Kraków 2003
  3. LeszekL. Allerhand LeszekL., Żydzi Lwowa. Opowieść, przedmowa Adam Redzik, Kraków-Warszawa 2010; ISBN: 978-83-931113-0-5; 978-83-931222-0-2, 2010 .
  4. MaurycyM. Allerhand MaurycyM., LeszekL. Allerhand LeszekL., Zapiski z tamtego świata. Zagłada we Lwowie w dzienniku Profesora i wspomnieniach jego wnuka, posłowie Adam Redzik, Kraków: Instytut Allerhanda, Wydawnictwo Wysoki Zamek 2011, ss. 168; ISBN 978-83-931222-1-9; 978-83-931373-8-1, 2011 .
  5. Od śmierci dr Leszka Allerhanda minęło dwa lata, adamredzik.pl [dostęp 2021-01-23] .
  6. AlinaA. Towarnicka-Allerhand AlinaA., Na szkle malowane..., red. Leszek Allerhand, Adam Redzik, Warszawa 2013. 

Bibliografia | edytuj kod

  • Stowarzyszenie Dzieci Holocaustu w Polsce. http://dzieciholocaustu.org.pl/szab3.php?s=myionas_09.php
  • Maurycy Allerhand, Leszek Allerhand: Zapiski z tamtego świata; Wydawnictwo Edukacyjne, Kraków 2003.
  • Adam Redzik, Wojciech Rogowski, Dr Leszek Allerhand (1931-2018), „Palestra” 2018, nr 5, s. 139-141.
Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Leszek Allerhand" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy