Leszek Dunecki


Leszek Dunecki w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Leszek Ryszard Dunecki (ur. 2 października 1956 w Toruniu) – polski lekkoatleta sprinter, medalista olimpijski.

Spis treści

Osiągnięcia | edytuj kod

Jako junior zdobył złoty medal w skoku w dal podczas Mistrzostw Europy Juniorów w 1975.

Startował na Igrzyskach Olimpijskich w Moskwie 1980, gdzie zdobył srebrny medal w sztafecie 4 x 100 m (razem z Krzysztofem Zwolińskim, Zenonem Licznerskim i Marianem Woroninem). W biegach indywidualnych zajął 6. miejsce w biegu na 200 m, a na 100 m odpadł w ćwierćfinale.

Był mistrzem Europy w sztafecie 4 x 100 m na Mistrzostwach Europy w Pradze 1978 (razem z Zenonem Nowoszem, Licznerskim i Woroninem). Indywidualnie był czwarty na 200 m i piąty na 100 m.

Był wicemistrzem Europy w hali na 60 m w Wiedniu 1979.

Siedem razy zdobył tytuł mistrza Polski:

Osiem razy poprawiał rekordy Polski na 200 m (do 20,24 s) i w sztafecie (do 38,33 s).

Był zawodnikiem AZS-AWF Warszawa i Startu Lublin.

Jest synem Grzegorza Duneckiego, przedwojennego mistrza Polski na 200 m. Leszek Dunecki jest prezesem Lubelskiego Okręgowego Związku Lekkiej Atletyki. Jego żona Małgorzata była także znaną lekkoatletką, olimpijką.

Rekordy życiowe | edytuj kod

na stadionie | edytuj kod

w hali | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. a b ZbigniewZ. Jonik ZbigniewZ., All-Time Lists / Tabele najlepszych w historii, zbjonik.domtel-sport.pl [dostęp 2018-06-10]  (pol.).

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Leszek Dunecki" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy