Leszek Wierzchowski


Leszek Wierzchowski w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Leszek Antoni Wierzchowski (ur. 10 września 1949 w Zawierciu) – polski polityk, założyciel i przywódca partii politycznej Polski Ruch Monarchistyczny, a także poeta i dramaturg; członek Związku Literatów Polskich.

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

Jest absolwentem I Liceum Ogólnokształcącego im. St. Żeromskiego w Zawierciu i Studium Nauczycielskiego w Gliwicach. Ukończył filologię polską z tytułem magisterskim na Uniwersytecie Śląskim w Katowicach.

W latach 70. i 80. pracował jako dziennikarz w czasopiśmie „Poglądy” w Katowicach, w „Żołnierzu Wolności” w Warszawie, a następnie w dwutygodniku „Budowlani” i „Panorama” w Katowicach, czasopiśmie „Konstrukcje” w Warszawie i „Dzienniku Zachodnim” w Katowicach. Był naczelnym redaktorem czasopism: „Echo Czeladzi”, „Śląsko-Zagłębiowskie Nieruchomości” i „Nowa Monarchia”. Był członkiem Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich.

Jako poeta debiutował wierszem lirycznym „Modlitwa” na łamach polonijnego czasopisma „Naprzód” w Londynie[1], a fraszkami miesiąc później w kraju[2]. Wiersze i fraszki publikował na łamach wielu ogólnopolskich, a także regionalnych śląskich czasopism (m.in. „Szpilki”, „Żołnierz Polski”, „Głos Nauczycielski”, „Zielony Sztandar”, „Głos Pracy”, „Tak i Nie”) i na antenie rozgłośni Radia Katowice.

W latach 70. był współorganizatorem Grupy Poetyckiej im. Wł. Sebyły w Częstochowie oraz literackiego Towarzystwa Wolnistów we Wrocławiu, a także członkiem Korespondencyjnego Klubu Młodych Pisarzy w Katowicach i Klubu Literackiego przy katowickim Oddziale Związku Nauczycielstwa Polskiego[3] Swoje utwory podpisywał: Leszek Pobóg-Wierzchowski.

Należał do PZPR, a w 1981 wstąpił do „Solidarności”.

Jest członkiem Związku Literatów Polskich. Należy do Górnośląskiego Towarzystwa Literackiego w Katowicach. Jest autorem m.in. poetyckiego dramatu paradokumentalnego – współczesnej epopei „Millenium”, pięcioksięgu fraszek – zbiorów: „Manifest erotyczny”, „Dziwne stany świadomości”, „Imionnik zakochanych” , „Erotyczne przymiarki”, „Sztuka pieszczot”, a także recenzji literackich. Jest właścicielem książkowego Wydawnictwa AUTOR.

Wspólnie ze Sławomirem Leonardem Wysockim opublikował „Herbarz. Nadania godności szlacheckich i arystokratycznych w Polsce 1992-1995” (Wydawnictwo SAPIENTIA, Kraków 1996).

Rodzinnie związany z Zawierciem. Przez wiele lat mieszkał i działał w Gliwicach, Sosnowcu, a następnie w Katowicach.

Działalność w PRM | edytuj kod

Partia Leszka Wierzchowskiego Polski Ruch Monarchistyczny, którą założył w 1991, dąży do wprowadzenia dziedzicznej monarchii konstytucyjnej w Polsce. Leszek Wierzchowski został ogłoszony przez nią regentem Polski.

Ogólnopolski i Polonijny Konwent Monarchistyczny również uznaje uprawnienia Leszka Wierzchowskiego do nadawania tytułów szlacheckich i arystokratycznych, czego jednym z dowodów było zawarcie Porozumienia Monarchistycznego między tymi organizacjami w kwietniu 2008 w Łodzi[4].

Jest także Wielkim Mistrzem założonego przez siebie Zakonu Rycerzy Polskiej Korony. Ponadto prowadzi własną Fundację „Polska Korona” oraz wydaje czasopismo „Nowa Monarchia” jako organ prasowy PRM[5].

Otrzymał Wielką Wstęgę Orderu Świętego Stanisława z Gwiazdą „za zasługi w działalności społecznej i humanitarnej” od tzw. Kapituły Suwerennego Orderu Świętego Stanisława w Polsce przewodzonej przez Wielkiego Mistrza Orderu Juliusza Nowinę-Sokolnickiego. Został uhonorowany przez Igora Żuka Orderem Króla Daniły Halickiego (14 września 2003 w Pałacu Potockich we Lwowie)[6][7]. 8 września 2006 r. podczas Zjazdu Delegatów PRM w Krakowie został mianowany Generał-majorem przez International Union of Cossacks[8]. Uzyskał tytuł Akademika Międzynarodowej Akademii Informatyzacji (w 1996 r.)[9]

Używa herbu Pobóg[10]. Członkowie partii Polski Ruch Monarchistyczny tytułują Leszka Wierzchowskiego: „Jego Królewska Wysokość Leszek Antoni Wielki Książę Wierzchowski, z Łaski Boga i Woli Narodu Regent Polski i Polskiego Ruchu Monarchistycznego, Wielki Kniaź Ukrainy-Rusi, Kniaź Imperium Rosji, Emir Tatarów, Kawaler Orderu Regencji na Wielkiej Wstędze z Gwiazdą, Wielki Mistrz Zakonu Rycerzy Polskiej Korony, Wielki Mistrz Kapituły Orderu św. Stanisława etc. etc”. Tytuły nadali mu m.in. Kniazia Imperium Rosji – Paweł II Romanow, Wielkiego Kniazia Ukrainy-Rusi – podający się za króla Ukrainy-Rusi Orest I, Emira – Najwyższe Kolegium Muzułmańskiego Związku Religijnego (Tatarów Polskich) w Rzeczypospolitej Polskiej. Tytuły te nie mają żadnego znaczenia formalnego, ani dyplomatycznego[11], jak i nie są uznawane przez rządy jakiegokolwiek państwa. Mają charakter organizacyjny.

Działalność literacka | edytuj kod

Leszek Wierzchowski jest autorem m.in. poetyckiego dramatu paradokumentalnego o powstaniu warszawskim, a także o wydarzeniach lat 1968, 1970 i 1980 w Polsce pt. Millenium czyli Narodziny Solidarności Narodu Polskiego w Gdańsku podczas strajku 1980 roku / I wyd. -1998 r. , Zgierz k. Łodzi ; II wyd. – 1999 r., Katowice. Fragmenty „Millenium” zostały zainscenizowane m.in. przez Jana Machulskiego i Leona Niemczyka w Muzeum Kinematografii w Łodzi[12].

Wydał w Krakowie pięcioksiąg fraszek:

  • Manifest erotyczny (2002), (II wydanie – 2003), (III wydanie - grudzień 2019)
  • Dziwne stany świadomości (2003), (II wydanie – grudzień 2013)
  • Imionnik zakochanych (2004)
  • Erotyczne przymiarki (2009), (II wydanie – grudzień 2014),(III wydanie – listopad 2016)
  • Sztuka pieszczot (2011), (II wydanie – październik 2017)

Autor wielu fraszek (ponad 10 tys. poetyckich miniatur[13][14]), zwłaszcza o tematyce miłosnej, erotycznej, społeczno-obyczajowej, lirycznej, a także filozoficznej (aforyzmy). Na łamach ogólnopolskiego Miesięcznika Literackiego „Akant” (Bydgoszcz) w latach 2005-2010 odbyło się pięć edycji konkursu „Inspiracje Wierzchowskim” na aforyzm, fraszkę lub limeryk, nawiązujących do twórczości Leszka Wierzchowskiego. W 2016 roku odbyła się szósta, a w 2019 roku siódma edycja tego konkursu. Łącznie stworzył ponad 24 tys. fraszek[15]

Otrzymał Laur Umiejętności i Kompetencji. Wzmianki o jego twórczości ukazały się na łamach prasy literackiej: „Akant”, „Raptularz Kulturalny”, „Śląsk”. Fraszki Wierzchowskiego zostały zamieszczone w antologii klasyków polskiej fraszki pt. Z fraszką przez stulecia (XV-XX wiek) Józefa Bułatowicza (2005), a także w „Antologii „Akantu” 2003-2007” (2007) oraz w almanachu "Kondycja dzisiejszej polskiej poezji” pod redakcją dr Lucyny Smykowskiej-Karaś, Katowice 2017 r.

30 grudnia 2004 zdobył nagrodę Prezydenta Miasta Dąbrowa Górnicza mgr. Jerzego Talkowskiego za osiągnięcia w dziedzinie kultury.

5 listopada 2009 w Łodzi powstał Klub Miłośników Twórczości Leszka Wierzchowskiego.

27 maja 2010 otrzymał nagrodę Prezydenta Miasta Zawiercia Mirosława Mazura za osiągnięcia w dziedzinie twórczości[16].

W 2011 r. został wybrany na Sekretarza Oddziału Wojewódzkiego Związku Literatów Polskich w Katowicach.

Biografia Leszka Wierzchowskiego została zamieszczona w "Encyklopedii osobistości Rzeczypospolitej Polskiej", IV./2018 r., BPH -BRITISH PUBLISHING HOUSE LTD, ​ISBN 978-1-912100-30-9

Przypisy | edytuj kod

  1. Naprzód”, rok 3, nr 12/36, czerwiec 1970 r.
  2. Leszek Pobóg-Wierzchowski, Fraszki (W: Trybuna Robotnicza 18-19 lipca 1970 r.
  3. E. Głębicka, „Grupy literackie w Polsce 1945 – 1989”, Wiedza Powszechna, Wyd. II, Warszawa 2000 r.
  4. Agnieszka Sadowska, „Zjazd Polskiego Ruchu Monarchistycznego” / W: / Tygodnik Katolicki „Niedziela”,Łódź, nr 43(655),23 paźdz. 2005 r.
  5. Regent Polski Leszek Wierzchowski – Polski Ruch Monarchistyczny
  6. Monarchiści rosną w siłę (pol.). 2003-09-22. [dostęp 2010-01-18].
  7. Igor T. Miecik. Rycerze króla Artura. „Newsweek Polska”. 
  8. wizerunek dokumentu nadania stopnia generała-majora we Wstępie
  9. http://www.monarchia.org.pl
  10. Genealogia rodu Wierzchowskich herbu Pobóg, opracowanie pod redakcją Lucjana Wierzchowskiego, Koszalin 2010
  11. Konstytucja marcowa: „Rzeczpospolita Polska nie uznaje przywilejów rodowych ani stanowych, jak również żadnych herbów, tytułów rodowych i innych z wyjątkiem naukowych, urzędowych i zawodowych” (Art. 96, zdanie drugie). Konstytucja ta została następnie zniesiona przez konstytucję kwietniową. Konstytucja RP z 1997 r. określa równość obywateli wobec prawa: „Wszyscy są wobec prawa równi. Wszyscy mają prawo do równego traktowania przez władze publiczne.” (Art. 32, ust. 1).
  12. Napisany w 1981 (Sosnowiec-Łódź), I wyd. – 1998, II wyd. – 1999; Zob. A. Ohde, „Poetycki dokument...”
  13. A.Ohde, „Trójksiąg fraszek”, „W polskim ogrodzie fraszek przełomu wieków”
  14. I. Sułkowska,” W kręgu fraszki” W: Mies. Lit. „Akant”, nr 9(100),2005 r.
  15. Leszek Wierzchowski, Taki jestem.../w:/ Miesięcznik Literacki "Akant" nr 10/2018 r.
  16. Urząd Miejski Zawiercie: Nagrody 2010 za osiągnięcia w dziedzinie twórczości artystycznej, upowszechniania i ochrony dóbr kultury. 2010-05-27. [dostęp 2010-08-06].

Bibliografia | edytuj kod

  • Ewa Głębicka, „Grupy literackie w Polsce 1945 – 1989”. Wiedza Powszechna, Wyd. II, Warszawa 2000
  • Anna Ohde, „Poetycki dokument polskiego mitu”. Miesięcznik Literacki „AKANT” nr 3 /81 /, 2004
  • Anna Ohde, „Trójksiąg fraszek”. „AKANT” nr 12/90/, 2004
  • Iwona Sułkowska, „W kręgu fraszki”. „AKANT” nr 9 /100 /, 2005
  • Violetta Pawłowska,"Gorzka prawda w śmiechu podana”. Miesięcznik Społeczno-Kulturalny „ŚLĄSK”, lipiec 2005
  • Anna Ohde, „Inspiracje Wierzchowskim”. „AKANT” nr 6 /100 /, 2006
  • „Antologia „Akantu” 2003 – 2007”, Bydgoszcz 2008.
  • (BS), „Ma w dorobku 10 tysięcy fraszek. Książęca erotyka”. „Dziennik Zachodni”, 13 grudnia 2002
  • „Refleksje Leszka Wierzchowskiego – autora „Millenium”. „Millenium” czyli epopeja namiętności”. „Raptularz Kulturalny” nr 3/8/, 1999
  • Anna Ohde, „W polskim ogrodzie fraszek przełomu wieków”. „Akant” nr 3 /81/, 2004
  • Agnieszka Nęcka, „Erotyzm we fraszce podany”. „Śląsk” nr 2 /100/, 2004
  • Jolanta Michalska, „Świat fraszką pisany”. „Przegląd Dąbrowski”, kwiecień 2004
  • Adrianna Ginał, „Leszka wielkiego księcia Wierzchowskiego dramat wierszem”. „Gazeta Krakowska” 17.10.2003
  • Aleksander Trzaska, „Patrząc przez różowe okulary”. „Dziennik Zachodni” 8.10.2004
  • Igor T.Miecik, „Rycerze króla Artura”. „Newsweek Polska” nr 48/2008, 30.11.2008
  • Dawid Czerny, „Monarchia, a realia”. „Nowe Zagłębie” nr 4(4) sierpień 2009
  • Leszek Wielki Książę Wierzchowski, „Pokłon dla monarchii"/ W:/ „Herbarz. Nadania godności szlacheckich...”, Wydawnictwo SAPIENTIA, Kraków 1996
  • Renata Cius, „Książę o kolebce”. „Trybuna Śląska”, 22 grudnia 1998
  • Genealogia rodu Wierzchowskich herbu Pobóg, Opracowanie pod redakcją Lucjana Wierzchowskiego , Koszalin 2010

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Leszek Wierzchowski" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy