Lew Gumilow


Lew Gumilow w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Lew Gumilow na znaczku Kazachstanu Nikołaj Gumilow, Lew Gumilow, Anna Achmatowa 1913

Lew Nikołajewicz Gumilow (ros. Лев Николаевич Гумилёв, ur. 18 września?/ 1 października 1912 w Petersburgu, zm. 15 czerwca 1992 w Sankt Petersburgu) – rosyjski historyk, geograf, etnolog i orientalista.

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

W latach 1933–1938 trzykrotnie aresztowany przez OGPU i NKWD, po czym osadzony w obozie koncentracyjnym (łagrze) (w Gułagu), gdzie przebywał do wybuchu wojny z Niemcami w 1941. W czasie wojny powołany do Armii Czerwonej, z którą dotarł do Berlina. Po demobilizacji ponownie osadzony w łagrze na 10 lat. Zwolniony na mocy amnestii ogłoszonej przez Chruszczowa w 1956.

Ukończył Wydział Historyczny Uniwersytetu Leningradzkiego. Po uzyskaniu tytułu doktora nauk historycznych (1961) wykładał etnologię na Wydziale Geografii Uniwersytetu Leningradzkiego[1].

Syn Nikołaja Gumilowa i Anny Achmatowej.

Wybrane publikacje | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Wiktor Osiatyński: Zrozumieć świat. Rozmowy z uczonymi radzieckimi. Warszawa: Czytelnik, 1982, s. 311. ISBN 83-07-00684-8.

Bibliografia, linki | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Lew Gumilow" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy