Liść laurowy


Liść laurowy w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Liście laurowe

Liść laurowy zwany też liściem bobkowym – suszony liść rośliny o nazwie wawrzyn szlachetny (Laurus nobilis). Pochodzi z regionu śródziemnomorskiego, w Polsce nie występuje, czasami jest jednak uprawiana jako roślina pokojowa[1].

Liście laurowe są powszechnie stosowane w sztuce kulinarnej jako przyprawa. Dobrze wysuszone mają jasnozielony kolor i bardzo aromatyczny zapach. Najczęściej używane są do przyprawiania bigosu, galaret mięsnych, kapuśniaku z kwaśnej kapusty, rosołu, ale nadają się także do zup jarzynowych i mięsnych, pasztetów, potraw duszonych, sosów i pieczeni. Są ważnym składnikiem marynat oraz zalew do marynowania warzyw[2].

Są używane również w ziołolecznictwie przy kaszlu, zaburzeniach ukrwienia, schorzeniach skóry, domowym leczeniu ran, przy chorobach reumatycznych[3]

Przypisy | edytuj kod

  1. Geoff Burnie i inni: Botanica. Rośliny ogrodowe. Könemann, 2005. ISBN 3-8331-1916-0.Sprawdź autora:1.
  2. Listek bobkowy czyli laurowy. [dostęp 2014-12-17].
  3. Encyklopedia ziół – liśc laurowy. [dostęp 2014-12-17].
Na podstawie artykułu: "Liść laurowy" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy