Liczba (językoznawstwo)


Liczba (językoznawstwo) w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Liczbakategoria gramatyczna dotycząca niektórych części mowy. Służy określaniu pojedynczości lub mnogości przedmiotów, osób[1]. W różnych językach świata funkcjonuje w różny sposób, w niektórych nie występuje jako kategoria gramatyczna[1].

W języku polskim kategoria liczby dotyczy rzeczownika, przymiotnika i czasownika. We współczesnej polszczyźnie standardowej, a także w większości innych języków słowiańskich[1], występuje liczba pojedyncza i liczba mnoga, dawniej była upowszechniona także liczba podwójna.

Zobacz też | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. a b c Karlík i Večerka 2017 ↓.

Bibliografia | edytuj kod

  • PetrP. Karlík PetrP., RadoslavR. Večerka RadoslavR., ČÍSLO [w:] PetrP. Karlík, MarekM. Nekula, JanaJ. Pleskalová (red.), Nový encyklopedický slovník češtiny, 2017  (cz.).
  • JozefJ. Mistrík JozefJ., Encyklopédia jazykovedy, wyd. 1, Bratysława: Obzor, 1993, ISBN 80-215-0250-9, OCLC 29200758  (słow.).
Na podstawie artykułu: "Liczba (językoznawstwo)" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy