Ligęzowie herbu Półkozic


Ligęzowie herbu Półkozic w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Półkozic Mikołaj Spytek Ligęza Szóstak Zygmunta III z Półkozicem Hermolausa Ligęzy

Ligęzowie – polski ród szlachecki herbu Półkozic.

Historia rodu | edytuj kod

Jak pisze Adam Boniecki, protoplastą Ligęzów miał być Michał, syn Piotra, wymieniony w przywilejach z 1220, 1222 i 1232. Wywodzić się mieli z ziemi sandomierskiej, skąd w XIV i XV wieku różne gałęzie rodziny osiedlały się głównie na Podkarpaciu, choć istnieją przekazy o Ligęzach pełniących funkcje publiczne na Mazowszu i w ziemi łęczyckiej. Ligęzowie pełnili różne funkcje urzędnicze, byli między innymi starostami. Szczyt potęgi rodu przypadł na okres XIV i XVI wieku - wtedy to Jan Ligęza pełnił funkcję wojewody łęczyckiego, Mikołaj Spytek Ligęza piastował godność senatora i walczył z Stanisławem Diabłem Stadnickim, zaś Hermolaus Ligęza był podskarbim wielkim koronnym. Ród ten nie wymarł - jego członkowie legitymowali się ze szlachectwa w 1852. Według Kazimierza Rymuta, w latach 1992-94, 2432 osoby posługiwały się nazwiskiem Ligęza, zaś 662 - Ligenza[1].

Przedstawiciele rodu | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Serwis heraldyczny ośrodka Dokumentacji Wychodźctwa Polskiego

Bibliografia | edytuj kod

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Ligęzowie herbu Półkozic" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy