Liinachamari


Na mapach: 69°38′20″N 31°20′35″E/69,638889 31,343056

Liinachamari w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Liinachamari (ros. Лиинахамари, fiń. Liinahamari, szw. Linhammar) – wieś portowa w Rosji w rejonie pieczengskim obwodu murmańskiego. W 2010 roku zamieszkana przez 475 osób[1].

Spis treści

Położenie | edytuj kod

Miejscowość leży na brzegu zatoki Pieczengskaja guba, kilkanaście kilometrów na północny wschód od Pieczengi. Kilka kilometrów na zachód od Liinachamari leży jezioro Trifona-jarwi.

Historia | edytuj kod

W 1920 roku w wyniku traktatu w Tartu pomiędzy Rosją a Finlandią tereny wraz z Liinahamari otrzymała Finlandia. Był to jedyny fiński port na Oceanie Arktycznym. Żeby wykorzystać jego potencjał, w 1931 ukończono drogę łączącą miejscowość z odległym o 531 km Rovaniemi[2], zwaną Jäämerentie[3]. Podczas wojny zimowej armia sowiecka zajęła miejscowość, jednak została ona zwrócona Finlandii na mocy traktatów moskiewskich w 1940 roku. Wtedy też port w Liinahamari zyskał szczególną rolę, ponieważ z uwagi na działania wojenne porty bałtyckie były zamknięte[2].

Pierwszym dużym statkiem towarowym, który przypłynął do zupełnie nieprzystosowanego do tego portu rybackiego był SS Greta z bronią kupioną w Hiszpanii. Miało to miejsce 14 kwietnia 1940 roku[2]. W maju 1941 flota brytyjska zaczęła blokować statki płynące do Liinahamari, a 18 czerwca całkiem zablokowała port[2]. 25 czerwca Związek Radziecki zaatakował Finlandię, rozpoczynając wojnę kontynuacyjną. 30 czerwca samoloty Fleet Air Arm zbombardowały port w ramach Operacji EF[4].

Podczas wojny kontynuacyjnej kontrolę nad portem sprawowała III Rzesza. Po wybuchu wojny lapońskiej w 1944 roku, fińscy mieszkańcy Liinahamari zostali ewakuowani. 15 października (lub 12 października[5]) obszar wokół miejscowości zajęła Armia Czerwona[6]. W rezultacie pokoju paryskiego z 1947 cała okolica Pieczengi została ostatecznie utracona przez Finlandię na rzecz Związku Radzieckiego.

Przypisy | edytuj kod

  1. Том 1 «Численность, размещение и возрастно-половой состав населения Мурманской области» [dostęp 2020-06-04] [zarchiwizowane z adresu 2012-12-22] .
  2. a b c d Jäämerentie oli Suomen henkireikä välirauhan aikana, yle.fi [dostęp 2020-06-04]  (fiń.).
  3. RKY  ι  Museovirasto, www.rky.fi [dostęp 2020-06-04] .
  4. Lunde 2011 ↓, s. 102.
  5. HenryH. Sakaida HenryH., Heroes of the Soviet Union 1941–45, Bloomsbury Publishing, 20 kwietnia 2012, ISBN 978-1-78096-693-9 [dostęp 2020-06-04]  (ang.).
  6. Lunde 2011 ↓, s. 363.

Bibliografia | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Liinachamari" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy