Lina Krasnorucka


Lina Krasnorucka w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Lina Władimirowna Krasnorucka, ros. Лина Красноруцкая (ur. 29 kwietnia 1984 w Obnińsku) – rosyjska tenisistka, reprezentantka w Pucharze Federacji.

Spis treści

Kariera tenisowa | edytuj kod

Była liderką rankingu juniorskiego i w 1999 wygrała grę pojedynczą juniorek US Open. W tym samym roku rozpoczęła oficjalnie karierę zawodową. W cyklu WTA Tour debiutowała w 1999 na turnieju w Luksemburgu, dochodząc do półfinału po zwycięstwach nad wyżej notowanymi rywalkami Magdaleną Maleewą i Silvią Fariną Elią. Obie przeciwniczki prowadziły wysoko (Maleewa 6:3, 5:2, Farina Elia 6:0, 3:1), ale Krasnorucka odwracała losy spotkań; w półfinale Rosjanka sama nie wykorzystała prowadzenia 7:5, 3:0 z Belgijką Dominique Van Roost, przegrywając w trzech setach.

W 2001 awansowała do czołowej setki rankingu. Jako jedna z najmłodszych zawodniczek w historii doszła do ćwierćfinału wielkoszlemowego French Open, pokonując m.in. Francuzkę Nathalie Tauziat, a przegrywając z Justine Henin. Była także w IV rundzie Wimbledonu. Od 2002 rozpoczęły się jej kłopoty zdrowotne – w Australian Open po wycofaniu Sereny Williams zajęła miejsce Amerykanki w drabince rozstawienia, ale sama skreczowała na początku pierwszego pojedynku z Conchitą Martínez. Kontuzja wykluczyła ją z gry na pół roku, w efekcie spadła w rankingu na koniec drugiej setki. Jesienią 2002 doszła do półfinału turnieju w Pattaya.

Sezon 2003 był najlepszy w dotychczasowej karierze Krasnoruckiej. Osiągnęła ćwierćfinał turnieju Pan Pacific w Tokio, przegrywając z Monicą Seles, której zrewanżowała się wkrótce w Doha (pierwsze zwycięstwo nad rywalką z czołowej dziesiątki rankingu). Latem 2003 doszła do finału prestiżowego turnieju Canadian Open (zaliczanego do kategorii Tier I), gdzie pokonała m.in. nową liderkę rankingu Kim Clijsters (w finale przegrała z Henin-Hardenne). W listopadzie 2003 zajmowała najwyższą w karierze pozycję w rankingu światowym – nr 26. Kolejne problemy zdrowotne uniemożliwiły jej starty wiosną i latem 2004 (zdołała zagrać w turniejach na kortach trawiastych, dochodząc m.in. do półfinału w 's-Hertogenbosch), w sezonie 2005 z życia turniejowego wykluczyła ją ciąża. Zawodniczka nie wyklucza powrotu do tenisa w 2006, ale rozważa także zakończenie kariery sportowej. W czasie przymusowych przerw zajmowała się komentowaniem tenisa w telewizji rosyjskiej.

Jedyne dotychczas zwycięstwo turniejowe Krasnorucka odniosła w deblu, w Hertogenbosch w 2003. Partnerowała jej rodaczka Jelena Diemientjewa. Kilka tygodni później Rosjanki osiągnęły także półfinał Wimbledonu, eliminując m.in. siostry Williams. Pod koniec 2003 Krasnorucka zajmowała 23. miejsce w klasyfikacji gry podwójnej. W US Open 2003 doszła do finału gry mieszanej w parze z Kanadyjczykiem Danielem Nestorem, przegrywając z Bobem Bryanem i Katariną Srebotnik w trzech setach (ostatni zakończony tie-breakiem) i nie wykorzystując trzech piłek meczowych. W 2001 była w składzie rosyjskiej reprezentacji w Pucharze Federacji.

Praworęczna zawodniczka, z bekhendem oburęcznym, w czasie aktywnej kariery przy wzroście 174 cm ważyła około 59 kg. Mieszka w rodzinnym Obnińsku.

Wygrane turnieje | edytuj kod

gra podwójna (1) | edytuj kod

Finały juniorskich turniejów wielkoszlemowych | edytuj kod

Gra pojedyncza (2) | edytuj kod

Gra podwójna (1) | edytuj kod

Bibliografia | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Lina Krasnorucka" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy