Linia kolejowa Szczecin – Berlin


Linia kolejowa Szczecin – Berlin w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Stettiner Bahnhof w Berlinie

Linia kolejowa Szczecin – Berlinlinia kolejowa łącząca Berlin (Berlin-Gesundbrunnen) ze Szczecinem (Szczecin Główny). Linia ma 132,4 kilometra długości[1]. W większej części znajduje się w Niemczech (117,5 kilometra[1]), a tylko 14,9 kilometrów jest w granicach Polski.

Linia składa się z kilku odcinków numerowanych[1]. W Polsce są to 408 (Szczecin GłównySzczecin Gumieńce) i 409 (Gumieńce – granica państwa), w Niemczech według Kursbuchstrecke są to 209.66 (Szczecin Główny – Angermünde), 209.60 (Eberswalde – Berlin), 203 (Angermünde – Berlin), 200.8 (Blankenburg – Bornh. Str), 200.2 (Bernau – Nordbf)[1].

Spis treści

Historia | edytuj kod

1 marca 1836 roku[2] założono w Berlinie Komitet Budowy Kolei Berlińsko-Szczecińskiej[3] (Berlin-Stettiner Eisenbahnkomitees[2]). Wkrótce na podstawie koncesji zaczęto budowę[1]. Jednotorowa linia pomiędzy Berlinem a Eberswalde otwarta została 1 sierpnia 1842 roku[4][2], kolejny odcinek między Eberswalde a Angermünde 15 listopada tego samego roku[4][2]. Ostatni odcinek pomiędzy Angermünde a Szczecinem 16 sierpnia 1843 roku[1][4][2], chociaż pierwszy pociąg z Berlina wjechał na szczeciński dworzec o ówczesnej nazwie Berliner Bahnhof, czyli Dworzec Berliński 15 sierpnia 1843 roku. Dało to początek liniom kolejowym na Pomorzu[3]. Z początkiem 1851 na trasie linii pracę rozpoczął telegraf[2]. Ze względu na rosnący ruch pasażerski w roku 1863 rozpoczęto budowę drugiego toru[1]; odcinek do Angermünde został oddany 22 grudnia 1863 roku[2]. 16 marca 1863 roku otworzono odnogi: z Angermünde do Anklam (1 listopada 1863 roku przedłużono do Stralsundu[2]) oraz ze Szczecina do Pasewalku (z późniejszą odnogą do Wolgastu)[2]. Trzy lata później, 15 grudnia 1866 roku otwarto odnogę z Eberswalde do Wriezen (15 maja 1877 roku otwarto do Frankfurtu nad Odrą[2]). 22 kwietnia 1872 roku podjęto decyzję o budowie odgałęzienia pomiędzy Angermünde a Freienwalde[2]. 11 grudnia 1872 Komitet Budowy Kolei Berlińsko-Szczecińskiej dostał na budowę koncesję[2]. W roku 1873 uruchomiono drugi tor, a z Angermünde do Szczecina[1][2]. Od tej chwili cały odcinek był dwutorowy. W roku 1876 otwarto nowo wybudowany Dworzec Szczeciński w Berlinie (Stettiner Bahnhof )[2]. 1 stycznia 1877 roku otwarto linię z Angermünde do Freienwalde[2]. W roku 1897 zmieniono trasę na obszarze Berlina, a linia dołączyła do Nordbahn. W roku 1916 dla ruchu podmiejskiego pomiędzy Berlinem a Bernau otwarto wydzielony tor[2]. 8 sierpnia 1924 rozpoczęto elektryfikację linii. Na początku zrobiono to z odcinkiem z Berlina do Bernau[2][1]. Do wybuchu II wojny światowej linia stanowiła ważny korytarz transportowy łączący dwa duże niemieckie miasta[1]. Po zakończeniu działań wojennych linia straciła na znaczeniu i doprowadziło do marginalizacji połączeń pomiędzy miastami[5]. Na przełomie lat 1945/46[2] Związek Radziecki w ramach tzw. reparacji wojennych rozebrał jeden tor na odcinku 40 kilometrów (10 km w Polsce i 30 w Niemczech) oraz sieć trakcyjną[1]. 15 listopada 1947 roku wznowiono ruch na linii[2]. 17 maja 1952 roku wstrzymano ruch dalekobieżny z Nordbahnhofu. Ze względu na to, że w Schwedt znajduje się ważna dla Niemiec rafineria PCK[1] (niem.  PCK-Raffinerie(niem.)), w roku 1974 ponownie zbudowano drugi tor do Angermünde, a 20 grudnia 1987 zakończono elektryfikację od Berlińskiego Pierścienia Zewnętrznego do Angermünde[2], a linia pomiędzy Berlinem a Passow była utrzymywana w dobrym stanie technicznym. Odcinek ten jest dwutorowy na całej długości[1]. Wejście Polski do Unii Europejskiej, a trzy lata później wstąpienie do strefy Schengen otworzyło nowe możliwości rozwoju połączeń na tej trasie[5]. W roku 2011 tygodniowo granicę przekraczało 356 pasażerów, a w 2014 – 670[5].

Współczesność | edytuj kod

Granica polsko-niemiecka Okolice stacji Eberswalde Wasserfall

Jeszcze w 2014 roku pomiędzy Berlinem a Szczecinem kursowało osiem par pociągów, z tego sześć z przesiadką w Angermünde[5]. Połączenia między Szczecinem a Angermünde obsługiwane były przez pociągi niemieckiej serii 628[5]. Połączenia skomunikowane były z pociągiem jadącym dalej z Angermünde do Berlina. Ten odcinek obsługiwany był przez pociągi Regional-Express składający się z lokomotywy DR-Baureihe 243 ciągnącej cztery lub pięć wagonów DABbuzf 760[1].

Plany na przyszłość | edytuj kod

Na początku XXI wieku mówiło się o ponownej rozbudowie linii do dwóch torów i elektryfikacji. W grudniu 2012 roku polski minister spraw zagranicznych Radosław Sikorski podpisał porozumienie ze swoim odpowiednikiem w Niemczech w sprawie połączenia kolejowego Szczecina z Berlinem. Zapewniano wówczas, że linia będzie funkcjonowała do 2020 roku. Dziś już wiadomo, że nie jest możliwe to do spełnienia[6]. Niecały roku później, we wrześniu 2013 roku porozumienie w sprawie połączenia Szczecina z Berlinem podpisały zarządy PKP PLK oraz DB Netz[6]. Zgodnie z dokumentem linia miała być zelektryfikowana i dostać drugi tor[6].

W roku 2017 rozpoczął się remont linii po polskiej stronie pomiędzy Szczecinem Głównym a Szczecinem Gumieńcami[7]. Wymienione mają zostać tory i trakcja elektryczna, a na stacji Gumieńce ma powstać wysoki peron. Pociągi będą mogły jechać do Gumieniec z prędkością 120 km/h (wcześniej 80), a dalej 160 (dotychczas 120)[7].

W marcu 2018 spotkały się rządy Berlina i Brandenburgii w celu wypracowania koncepcji dotyczącej linii kolejowej. Ustalono, że Brandenburgia i Berlin chcą wnieść własne środki finansowe na zelektryfikowane i rozszerzenie do dwóch torów linii na odcinku Angermünde – Szczecin[8].

Stacje i przystanki | edytuj kod

przystanek Petershagen

Niepewny jest los stacji Tantow, Petershagen, Casekow i Schönow. Z tych czterech stacji tylko na Bahnhof Tantow są wysokie perony dostosowane do pociągów Deutsche Bahn.

Przypisy | edytuj kod

  1. a b c d e f g h i j k l m n o p q Beim, Perner i Arnold 2015a ↓.
  2. a b c d e f g h i j k l m n o p q r s t Chronologie... ↓.
  3. a b pol 2013 ↓.
  4. a b c d e f g h i j k l m n o p q r s t u v w x y z aa ab Berlin-Stettiner Eisenbahn ↓.
  5. a b c d e Beim, Perner i Arnold 2015b ↓.
  6. a b c Remont linii kolejowej Szczecin – Berlin za 140 mln zł. Pociągi pojadą nawet 160 km/h – Forsal.pl – Biznes, Gospodarka, Świat, forsal.pl [dostęp 2018-12-19] .
  7. a b 140 mln zł na poprawę połączeń ze Szczecina w kierunku Berlina, [w:] Rynek-kolejowy.pl [online], 8 sierpnia 2017 .
  8. Woidke und Müller: „Wir bringen unsere Länder weiter gemeinsam voran” – Wichtige Bürgerthemen von Schienenverkehr bis Wohnraumversorgung auf der Tagesordnung in Neuhardenberg, 13 marca 2018  (niem.).

Bibliografia | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Linia kolejowa Szczecin – Berlin" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy