Linn Farish


Linn Farish w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii To jest wersja przejrzana, która została oznaczona 16 paź 2019. Na przejrzenie oczekują zmiany w szablonach lub plikach, które są zawarte na tej stronie. Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Linn Farish (ur. 3 października 1901 w Rumsey w Kalifornii, zm. 11 września 1944 w Grecji) – amerykański żołnierz, geolog i sportowiec, olimpijczyk, zdobywca złotego medalu w turnieju rugby union na Letnich Igrzyskach Olimpijskich w 1924 roku w Paryżu.

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

Sportowiec | edytuj kod

Podczas studiów geologicznych na Stanford University występował w barwach Stanford Cardinal w futbolu amerykańskim i rugby union[1].

Z reprezentacją Stanów Zjednoczonych zagrał w turnieju rugby union na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1924[2]. Wystąpił w jednym meczu tych zawodów – 18 maja Amerykanie pokonali na Stade de Colombes Francuzów 17–3, a Farish zdobył dwa z pięciu przyłożeń swojego zespołu[1][3]. Wygrywając oba pojedynki Amerykanie zwyciężyli w turnieju zdobywając tym samym złote medale igrzysk[4][5][6].

Był to jego jedyny występ w reprezentacji kraju[7], a wraz z pozostałymi amerykańskimi złotymi medalistami w rugby union został w 2012 roku przyjęty do IRB Hall of Fame[8].

Był żonaty z Norą (z domu Jenkins)[9][10].

Geolog | edytuj kod

Po ukończeniu studiów pracował jako geolog i konsultant w dziedzinie wydobywania ropy naftowej na terenie Stanów Zjednoczonych, Meksyku, Kanady oraz Persji[11], publikując również w branżowych periodykach[12].

Żołnierz | edytuj kod

Po wybuchu II wojny światowej, a przed przystąpieniem do niej USA, zaciągnął się do kanadyjskiej armii. Służył w Royal Engineers w Persji, przeszedł szkolenie spadochronowe w brytyjskim Special Operations Executive, a następnie został zwerbowany do Office of Strategic Services w stopniu majora[13].

Po raz pierwszy został przerzucony do okupowanej Jugosławii we wrześniu 1943 roku w celu wytyczenia polowych lotnisk do ewakuacji alianckich lotników zestrzelonych na Bałkanach. Jego drugim zadaniem podczas tej misji było nawiązanie kontaktu z Narodową Armią Wyzwolenia Jugosławii, którą dowodził Josip Broz Tito, w celu oszacowania, którą z walczących z Niemcami jugosłowiańskich grup powinny wesprzeć Stany Zjednoczone. Jako amerykański łącznik przy brytyjskiej misji brygadiera Fitzroya Macleana spędził sześć tygodni w sztabie komunistycznej partyzantki[14][15][16].

Po powrocie do Włoch w październiku 1943 roku napisał raport, który trafił do najwyższych kół władzy w USA. Pod wpływem propagandy, której doświadczył w sztabie Tito, opisał w nim komunistyczną partyzantkę jako jedyną formację walczącą z Niemcami i Włochami, deprecjonując jednocześnie wartość czetników Dragoljuba Mihailovicia i zarzucając im kolaborację z okupantem. Wezwany do Waszyngtonu przedstawił relację prezydentowi Rooseveltowi oraz najwyższym przedstawicielom wojska i Departamentu Stanu, która wraz z brytyjskim naciskiem doprowadziła do przesunięcia amerykańskiego poparcia w stronę Tito[17][18][19][20][21]. Na konferencji teherańskiej postanowiono zatem o wsparciu komunistycznej partyzantki jugosłowiańskiej, cofnięciu wsparcia dla czetników i odstąpieniu od planu desantu na Bałkanach.

Jeszcze dwukrotnie udawał się z kilkutygodniową misją do Jugosławii – w styczniu i kwietniu 1944 roku[22][23][24]. Podczas nich nie tylko przekonywał Tito do pomocy w odszukiwaniu i ratowaniu zestrzelonych alianckich lotników, ale i w większości tych operacji ratunkowych brał osobiście udział[25][26][27]. Jego wyczyny podczas służby w Jugosławii przyniosły mu w kręgach OSS przydomek Lawrence z Jugosławii[28].

W swoim ostatnim raporcie z połowy 1944 roku zmienił swoje twierdzenia dotyczące sytuacji politycznej w Jugosławii[22][29][30], został on już jednak zlekceważony[21].

Zginął we wrześniu 1944 roku w katastrofie lotniczej na terenie Grecji[11][20][31]. Po jego śmierci uchylono cenzurę dotyczącą tajnych akcji, by ujawnić jego nazwisko i osiągnięcia opinii publicznej[31].

Pośmiertnie został odznaczony Krzyżem za Wybitną Służbę, a także Purple Heart[32][33].

Jego nazwisko pojawiło się na The Yolo County Courthouse Memorial – tablicy pamięci poległych mieszkańców hrabstwa Yolo[34], a także na znajdującej się w siedzibie CIA tablicy upamiętniającej poległych podczas II wojny światowej oficerów OSS[35].

Odszyfrowane przez Projekt Venona radzieckie depesze z okresu II wojny światowej wskazywały na Farisha jako informatora o kryptonimie Attila[36][37].

Przypisy | edytuj kod

  1. a b Linn Farish @ sports-reference (ang.). sports-reference.com. [dostęp 2012-09-22]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-11-21)].
  2. Rugby football in the Olympics – 1924 (ang.). rugbyfootballhistory.com. [dostęp 2012-09-22]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-10-23)].
  3. France 3 - 17 United States of America (ang.). espnscrum.com. [dostęp 2012-09-22]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-10-26)].
  4. Stanford Olympic Medalists From Paris (ang.). gostanford.com @ web.archive.org. [dostęp 2014-06-29].
  5. Summer Olympic Games, Paris 1924 Medalllists:Rugby (ang.). olympic.org. [dostęp 2012-09-22].
  6. Great Moments in Stanford Olympic History: Rugby Mania (ang.). gostanford.com @ web.archive.org. [dostęp 2014-06-29].
  7. Linn Farish @ espnscrum.com (ang.). espnscrum.com. [dostęp 2012-09-22]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-02-15)].
  8. USA Olympic teams inducted into Hall of Fame (ang.). irb.com. [dostęp 2012-09-22]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-03-10)].
  9. Linn Markley Farrish (ang.). therugbyhistorysociety.co.uk. [dostęp 2012-09-22]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-03-05)].
  10. Linn M. Farish miscellaneous papers, 1941-1984. (ang.). searchworks.stanford.edu. [dostęp 2012-09-22]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-05-20)].
  11. a b Memorial: Linn Markley Farish (1901-1944) (ang.). archives.datapages.com. [dostęp 2012-09-22]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-05-20)].
  12. Production - Foreign - Petroleum and Natural Gas in Canada during 1931 (ang.). onemine.org. [dostęp 2012-09-22]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-05-03)].
  13. OSS: The Secret History..., s.124
  14. Beacons in the Night..., s.25
  15. Jugosławia w polityce..., s.165
  16. Shadows on the Mountain..., s.33
  17. Tito, Mihailovic, and the Allies..., s.152, 190
  18. Beacons in the Night..., s.25-26
  19. Jugosławia w polityce..., s.175
  20. a b Shadows on the Mountain..., s.43
  21. a b Herbert Romerstein. Aspects of World War II History Revealed through 'ISCOT' Radio Intercepts. „The Journal of Intelligence History”. 5 (1), s. 19-20, Summer 2005. ISSN 16161262 (ang.). 
  22. a b Beacons in the Night..., s.26
  23. Tito, Mihailovic, and the Allies..., s.191, 205
  24. Shadows on the Mountain..., s.35
  25. The Secrets War..., s.197
  26. Shadows on the Mountain..., s.s.33-38
  27. Tito, Mihailovic, and the Allies..., s.207
  28. Shadows on the Mountain..., s.84
  29. OSS: The Secret History..., s.147
  30. Tito, Mihailovic, and the Allies..., s.153, 238
  31. a b Crash Kills Daring U.S. Secret Agent (ang.). boards.ancestry.com. [dostęp 2012-09-22]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-05-20)].
  32. Linn Markley Farish – Awards and Citations – Distinguished Service Cross (ang.). militarytimes.com. [dostęp 2012-09-22]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-04-27)].
  33. OSS > Awards > Farish, Linn Markley (ang.). specialforcesroh.com. [dostęp 2012-09-22]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-04-28)].
  34. The Yolo County Veterans Memorial Project (ang.). yoloveteransproject.org. [dostęp 2012-09-22]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-12-08)].
  35. Intelligence in Recent Public Literature (ang.). cia.gov. [dostęp 2012-09-22]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-03-22)].
  36. Venona : decoding Soviet espionage in America (ang.). worldcat.org. [dostęp 2012-09-22].
  37. Cover Name, Cryptonym, Pseudonym, and Real Name Index (ang.). johnearlhaynes.org @ web.archive.org. [dostęp 2012-09-22].

Bibliografia | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Linn Farish" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy