Lista utraconych okrętów podwodnych United States Navy


Lista utraconych okrętów podwodnych United States Navy w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania USS S-4 (SS-109) po wydobyciu, z banderą podniesioną celem oddania honorów poległej załodze.

Zestawienie okrętów podwodnych marynarki wojennej Stanów Zjednoczonych, które zostały utracone w wyniku działań wojennych, bądź też zatonęły z innych przyczyn. Od początku oficjalnego wykorzystywania okrętów podwodnych marynarka amerykańska utraciła 65 jednostek, co w większości przypadków wiązało się ze śmiercią całej załogi, bądź też jej części. Niektóre okręty zostały utracone w wyniku zjawisk meteorologicznych, inne z powodu różnorakich awarii technicznych lub błędów ludzkich, część natomiast utracono w wyniku działań wojennych prowadzonych przez przeciwnika.

Spis treści

Przed II wojną światową | edytuj kod

Przed wybuchem II wojny światowej Marynarka wojenna Stanów Zjednoczonych utraciła łącznie dziewięć okrętów podwodnych. Cztery jednostki zatonęły w wyniku kolizji z inną jednostką pływającą, trzy okręty podwodne zatonęły na skutek różnego rodzaju awarii technicznych, pozostałe dwa zostały utracone w wyniku błędów ludzkich lub niekorzystnych warunków pogodowych.

Podczas II wojny światowej | edytuj kod

Tablica upamiętniająca okręty podwodne United States Navy utracone podczas II wojny światowej.

Podczas II wojny światowej japońska flota handlowa utraciła 8,1 miliona ton pojemności statków, z czego 4,9 miliona ton (60%) stanowiły straty zadane przez amerykańskie okręty podwodne[9]. Marynarka amerykańska utraciła jednak 52 okręty podwodne. Dwa z nich USS Dorado (SS-248) i USS Seawolf (SS-197) zostały zniszczone w wyniku ostrzału przez jednostki własne, USS S-26 (SS-131) zatonął w wyniku kolizji, 5 jednostek osiadło na mieliźnie, 5 okrętów wpadło (bądź prawdopodobnie wpadło) na minę, USS R-12 (SS-89) zatonął na skutek zalania okrętu przez wodę dostającą się poprzez wyrzutnię torpedową (przyczyny nie zostały ustalone), 2 okręty zostały prawdopodobnie zatopione przez własną torpedę, los 4 okrętów jest nieznany, pozostałe zaś okręty zostały zatopione w wyniku działania nieprzyjacielskiego lotnictwa i floty, w tym ataków kombinowanych okrętów i samolotów. W czasie wojny na Pacyfiku w amerykańskiej flocie podwodnej służyło 16 000 oficerów i marynarzy. Podczas działań podwodnych na tym akwenie oraz na obszarze Atlantyku, zginęło 375 oficerów i 3131 marynarzy co stanowiło 22% składu osobowego floty podwodnej. Stanowiło to najniższy wskaźnik ofiar wśród wszystkich głównych flot podwodnych zaangażowanych w wojnę, zarazem jednak najwyższy odsetek ofiar działań wojennych wśród wszystkich rodzajów amerykańskich sił zbrojnych[9][10].

Zamieszczona niżej tabela stanowi zestawienie amerykańskich okrętów podwodnych utraconych z różnych przyczyn podczas drugiej wojny światowej. W niektórych przypadkach przyczyny lub miejsca zatonięcia okrętu nie są znane bądź do dziś nie zostały bezspornie wyjaśnione, co zaznaczono w zestawieniu przy pomocy symbolu (?)[10].

USS Sealion (SS-195) zniszczony w trakcie japońskiego bombardowania stoczni w Cavite na Filipinach. Wrak USS Darter (SS-227), po ostrzale artyleryjskim przez amerykańskie okręty podwodne.

Po II wojnie światowej | edytuj kod

Kiosk USS Scorpion (SSN-589) na dnie oceanu.

Po zakończeniu drugiej wojny światowej działania podwodne zdominowane zostały przez zimnowojenny wyścig zbrojeń, mający swe odbicie także w dążeniu do osiągnięcia przewagi technologicznej nad potencjalnym przeciwnikiem. Sytuacja taka sprzyjała popełnianiu błędów w trakcie konstruowania okrętów podwodnych, co zwiększało ryzyko ich utraty. W tym czasie marynarka wojenna Stanów Zjednoczonych utraciła cztery jednostki: dwie z przyczyn technicznych, jedną z powodu kolizji z innym okrętem, ostatni zaś przypadek – utrata USS Scorpion (SSN-589), pozostaje niewyjaśniony i jest jedną z najbardziej tajemniczych katastrof w dziejach amerykańskiej floty podwodnej[15].

Zobacz też | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Paul E. Fontenoy: Submarines: An Illustrated History, s. 4.
  2. The Hunt For the Alligator.
  3. Submarines Lost Through Accidents and Perils.
  4. Paul E. Fontenoy: Submarines: An Illustrated History, s. 160.
  5. Paul E. Fontenoy: Submarines: An Illustrated History, s. 163.
  6. a b Paul E. Fontenoy: Submarines: An Illustrated History, s. 173.
  7. a b c Paul E. Fontenoy: Submarines: An Illustrated History, s. 177.
  8. Paul E. Fontenoy: Submarines: An Illustrated History, s. 301.
  9. a b Michel Poirier: The American Pacific Submarine Campaign.
  10. a b Norman Polmar: The American submarines, s. 57–69.
  11. Paul E. Fontenoy: Submarines: An Illustrated History, s. 302.
  12. a b c d e Paul E. Fontenoy: Submarines: An Illustrated History, s. 177.
  13. a b c d e f Submarines Lost Through Accidents and Perils of the Sea ↓.
  14. Don Keith: Undersea warrior, s. 263–275.
  15. SSN-585 Skipjack, FAS.
  16. a b Paul Fontenoy: Submarines: An Illustrated History, s. 308.
  17. Norman Friedman: U.S. Submarines Since 1945, s. 109–112.
  18. Norman Friedman: U.S. Submarines Since 1945, s. 247.

Bibliografia | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Lista utraconych okrętów podwodnych United States Navy" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy