Lita Grey


Lita Grey w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Charlie Chaplin i Jackie Coogan w filmie „The Kid” („Brzdąc”) Lita Grey w filmie „The Kid” („Brzdąc”)

Lita Grey, właściwie Lillita Louise MacMurray (ur. 15 kwietnia 1908 w Los Angeles, Kalifornia, zm. 29 grudnia 1995 w Los Angeles, Kalifornia) – amerykańska aktorka, żona Charliego Chaplina (1924–1927) i matka Charlesa Jr. (ur. 1925) i Sydneya Chaplina (ur. 1926), odtwórczyni roli aniołka, który pojawia się we śnie przybranemu ojcu (Chaplin) Johna – tytułowej postaci filmu „The Kid” („Brzdąc”).

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

Lita Grey została zaangażowana do filmu „The Kid” w roku 1920, jako 12-letnia dziewczynka. Uczestniczyła w realizacji jednej ze scen końcowych. Przybrany ojciec tytułowego brzdąca, 5-letniego Johna (Jackie Coogan), silnie uczuciowo związany z chłopcem tramp – ubogi szklarz (Chaplin), poszukuje odebranego mu dziecka. Zmęczony i zrozpaczony niepowodzeniem tych poszukiwań usypia na schodkach pod drzwiami ich mieszkania. Śni, że zaułek, w którym mieszkali, zmienia się w obsypane kwiatami „niebo”, do którego wprowadza go aniołek–John. Tramp, wyposażony w zakupione skrzydła, spotyka tu dziewczynkę (Lita), przyprowadzoną do „nieba” przez opiekuna-anioła. Słucha ona podszeptów diabła i uwodzi trampa. Dochodzi do bójki z opiekunem dziewczynki, w którą wkracza anioł-policjant. Ostatecznie realny policjant budzi trampa i prowadzi go do poszukiwanego brzdąca[1].

Film wszedł na ekrany w roku 1921 i odniósł sukces.

W roku 1924, gdy Lita miała 16 lat, została drugą żoną Chaplina (rozwiódł się z Mildred Harris 19 listopada 1920 roku[2][3]). Miał zamiar powierzyć jej rolę fordanserki Georgii w filmie „Gorączka złota”, jednak do realizacji tego zamiaru nie doszło. Filmową Georgię zagrała Georgia Hale[4], a Lita, będąca wówczas w ciąży, otrzymała rolę drugoplanową. W maju 1925 roku urodził się Charles Chaplin Jr., a w marcu 1926 – Sydney Chaplin[5][6][7].

Małżeństwo aktorki z Chaplinem zakończył rozwód (sierpień 1927[3][8]), uzasadniony zdradami męża. Wielostronicowy pozew rozwodowy Lity Grey stał się sensacją roku. W następstwie skargi rozwodowej otrzymała od Chaplina 600 tys. dolarów – największą sumę, jaka została przyznana przez sąd do tego czasu[6]. W tym samym roku Lita Grey podpisała kontrakt z Davidem Butlerem na produkcję filmu, w którym miała wystąpić ze swoimi synami (6 i 7 lat). Z powodu sprzeciwu Chaplina, uwzględnionego przez sąd, nie doszło do realizacji tego filmu[6].

W następnych latach Lita Grey była jeszcze trzykrotnie zamężna. Kolejni małżonkowie to: Henry Aguirre, Arthur Day, Pat Long[5][6]. Występowała w Stanach Zjednoczonych i w Europie, m.in. Radio Keith Orpheum. Odeszła z show-biznesu w roku 1947. Zmarła w grudniu 1995 r. na raka[5].

Filmografia | edytuj kod

Filmy według Filmweb[5]:

  • 1921 – „The Kid” („Brzdąc”),
  • 1921 – „The Idle Class” („Nieroby”),
  • 1925 – „The Gold Rush” („Gorączka złota”),
  • 1933 – „Seasoned Greetings”,
  • 1949 – „The Devil's Sleep”.

Ciekawostki | edytuj kod

Biograf Chaplina Joyce Milton wysunął tezę, że postać Lity Grey mogła być inspiracją Lolity Vladimira Nabokova[9].

Przypisy | edytuj kod

  1. Brzdąc (film). archive.org. [dostęp 2013-04-21].; alegoryczny sen trampa – finałowe 5 minut filmu
  2. Glenn Mitchell: The Chaplin encyclopedia. B.T. Batsford, 1997, s. 126.
  3. a b Kevin J. Hayes. Charlie Chaplin: interviews. „Univ. Press of Mississippi”, s. xxi, 2005. 
  4. Biography for Georgia Hale. Filmweb. [dostęp 2013-04-20].
  5. a b c d Biography for Lita Grey Lillita Louise MacMurray. Filmweb. [dostęp 2013-04-20].
  6. a b c d Anonymous: Biography for Lita Grey. Internet Movie Database. [dostęp 2013-04-20].
  7. Lita Grey. W: www.tumblr.com (galeria fotografii) [on-line]. [dostęp 2013-04-20].
  8. G. Mitchell: op.cit. The Chaplin encyclopedia. s. 124.
  9. Joyce Milton: Tramp: The Life of Charlie Chaplin. New York: HarperCollins, 1996/2012, s. 279—280.
Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Lita Grey" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy