Loara


Loara w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Loara (fr. Loire) – najdłuższa rzeka Francji. Jej długość wynosi 1020 km, a powierzchnia dorzecza 120,5 tys. km². Źródła Loara bierze w na stokach Gerbier-de-Jonc we wschodniej części Masywu Centralnego, a uchodzi do Zatoki Biskajskiej (Ocean Atlantycki) w postaci estuarium.

Dla statków morskich Loara jest dostępna do Nantes. Rzeka posiada połączenia z Sekwaną i Saoną za pomocą kanałów. Cechują ją duże wahania stanu wód. W dolinie środkowej Loary obecny zespół gotycko-renesansowych zamków, między innymi w Angers, Chambord, Blois, Chaumont, Montsoreau, Amboise, Chenonceaux i Azay-le-Rideau[1].

Główne dopływy[1]:

Ważne miasta nad Loarą: Roanne, Orlean, Tours, Nantes, Saint-Nazaire[1].

Przypisy | edytuj kod

  1. a b c praca zbiorowa: Encyklopedia Powszechna PWN. T. 2. G-M. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1974, s. 744.

Zobacz też | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (główna rzeka):
Na podstawie artykułu: "Loara" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy