Lodowa Baszta


Na mapach: 49°14′06,4″N 19°53′29,1″E/49,235111 19,891417

Lodowa Baszta w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Lodowa Baszta od strony wschodniej – widok ze ścieżki przez Czerwony Żleb Lodowa Baszta, na lewo od niej Wysoki Grzbiet

Lodowa Baszta – wybitna, pojedyncza turnia na północno-zachodnich, opadających do Doliny Kościeliskiej zboczach Ciemniaka (Czerwone Wierchy) w Tatrach Zachodnich. Na starych mapach była czasami błędnie nazywana Lodowcem. Wapienna turnia wznosi się na wysokość około 1750 m n.p.m.[1].

Lodowa Baszta wyrasta w środkowej części Zadniego Kamiennego na grani opadającej od Twardej Kopy. Zaczyna się ona zupełnie niepozorną wypukłością, niżej jednak przechodzi w wyraźną grań z przełęczą Lodowe Siodło (ok. 1735 m) i znajdującą się za nią Lodową Basztą. Z przełęczy można na turnię wejść bez trudności przez dwa niewielkie skalne uskoki. Natomiast w południowo-zachodnim i zachodnim kierunku opada urwistymi ściankami o wysokości nieco poniżej 30 m do Lodowego Żlebu[2].

Lodowa Baszta jest doskonale widoczna ze szlaku turystycznego prowadzącego z Doliny Tomanowej przez Czerwony Żleb na Chudą Przełączkę – znajduje się ok. 300 m poniżej ścieżki[3]. W Lodowej Baszcie i jej pobliżu znajdują się jaskinie: Jaskinia Zawaliskowa w Szerokiem, Kamienista Szczelina i Jaskina Lodowa w Ciemniaku[1][4].

Przypisy | edytuj kod

  1. a b Zofia Radwańska-Paryska, Witold Henryk Paryski: Wielka encyklopedia tatrzańska. Poronin: Wyd. Górskie, 2004. ISBN 83-7104-009-1.
  2. Władysław Cywiński: Tatry. Czerwone Wierchy, część zachodnia. Przewodnik szczegółowy, tom 3. Poronin: Wyd. Górskie, 1996. ISBN 83-7104-011-3.
  3. Tatry polskie. Mapa turystyczna 1:20 000. Piwniczna: Agencja Wyd. „WiT” s.c., 2006. ISBN 83-89580-00-4.
  4. Jaskinie, Państwowy Instytut Geologiczny – Państwowy Instytut Badawczy, jaskiniepolski.pgi.gov.pl [dostęp 2016-08-31] .


Na podstawie artykułu: "Lodowa Baszta" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy