Lodowiec Szelfowy Fimbul


Na mapach: 70°30′S 10°00′W/-70,500000 -10,000000

Lodowiec Szelfowy Fimbul w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Lodowiec Szelfowy Fimbul jest zaznaczony na fioletowo Norweski sprzęt pomiarowy na powierzchni lodowca

Lodowiec Szelfowy Fimbul[1] (norw. Fimbulisen) – duży lodowiec szelfowy u wybrzeża Ziemi Królowej Maud na Antarktydzie. Jego powierzchnia to 41 060 km2[2], czyli jest nieznacznie mniejsza od powierzchni Szwajcarii. Roszczenia terytorialne do terytorium obejmującego ten lodowiec zgłasza Norwegia.

Przylega do Wybrzeża Księżniczki Marty i Wybrzeża Księżniczki Astrid. Norweska nazwa Fimbulisen oznacza „wielki lód”. Jest on zasilany przez Lodowiec Jutulstraumen. Został sfotografowany z powietrza przez niemiecką wyprawę z lat 1938-39, jego pierwsze mapy sporządzili norwescy kartografowie[3]. Dawniej znajdowały się na nim trzy południowoafrykańskie stacje SANAE, które jednak niszczył osiadający śnieg; obecnie czwarta stacja SANAE IV stoi daleko na południe, na stałym lądzie[1][4].

Przypisy | edytuj kod

  1. a b Fimbul. Internetowa encyklopedia PWN. [dostęp 2015-04-05].
  2. Ted Scambos: Quick Facts on Ice Shelves. National Snow and Ice Data Center. [dostęp 2015-04-05].
  3. Fimbul Ice Shelf
  4. Antarctica. Ediz. Inglese. Lonely Planet, 2008, s. 304. ISBN 1-74104-549-5.
Na podstawie artykułu: "Lodowiec Szelfowy Fimbul" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy