Longin Jan Okoń


Longin Jan Okoń w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Longin Jan Okoń, ps. Leon Jorun (ur. 20 grudnia 1927 w Świerszczowie, zm. 3 kwietnia 2020 w Chełmie) – polski prozaik, poeta, publicysta, krytyk literacki, eseista, popularyzator nauki, etnograf i pedagog[1].

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

Urodził się 20 grudnia 1927 roku w Świerszczowie[2]. Ukończył pedagogikę i filologię polską na Uniwersytecie Warszawskim[1] oraz studium podyplomowe.

Debiutował tomikiem poezji Łzy serca (1947). W latach 1949–1982 pracował w szkolnictwie. Do 1954 roku kierował szkołami podstawowymi w powiecie chełmskim (Poniatówka, Leśniczówka, Świerże), od 1955 do 1968 roku był zastępcą inspektora szkolnego Wydziału Oświaty przy Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w Chełmie, a następnie pracował w Zespole Szkół Zawodowych nr 4 w Chełmie, gdzie w latach 1968–1982 był dyrektorem[1].

Był członkiem Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej od 1951 roku (lub 20 września 1955 – rozbieżność w aktach). W 1964 roku został członkiem egzekutywy Podstawowej Organizacji Partyjnej Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w Chełmie. W latach 1965–1968 był sekretarzem propagandy Komitetu Powiatowego PZPR w Chełmie. Należał także do Związku Młodzieży Polskiej, Związku Młodzieży Socjalistycznej i Związku Harcerstwa Polskiego[3].

Był członkiem założycielem grupy „Pryzmaty” i pełnił, w latach 1956–1965 oraz 1968–1983, funkcję jej kierownika. Od roku 1980 był członkiem Związku Literatów Polskich (w latach 1983–1995 i 2002–2007 był przewodniczącym Komisji Rewizyjnej Lubelskiego Oddziału, a od 1995 do 1998 roku prezesem Zarządu Oddziału w Lublinie i następnie jego honorowym prezesem). Od 2004 roku był członkiem i honorowym prezesem Chełmskiej Grupy Literackiej „Lubelska 36” oraz twórcą Stowarzyszenia Miłośników Ziemi Chełmskiej. W 1977 został członkiem Międzynarodowego Ruchu Obrony Praw Indian, a w roku 1992 Polskiego Stowarzyszenia Przyjaciół Indian[1].

16 czerwca 2007 roku, podczas uroczystego otwarcia Dni Chełma otrzymał honorowy tytuł Chełmianina Roku 2006[1], natomiast w 2012 – honorowe obywatelstwo tego miasta[4].

Zmarł 3 kwietnia 2020 w Chełmie[2][5].

W ramach upamiętnienia postaci Longina Jana Okonia oraz jego zasług dla Chełma, Urząd Miasta w Chełmie zorganizował akcję czytania legendy "Biały Niedźwiedź" autorstwa pisarza. Składające się z sześciu części słuchowisko zostało opublikowane na profilach społecznościowych Miasta Chełm[6].

Nagrody i odznaczenia | edytuj kod

  • 1971: Zasłużony Działacz Kultury
  • 1972, 1977: Nagroda Ministra Oświaty
  • 1977: Nagroda Literacka im. Bolesława Prusa za powieść Tecumseh
  • 1977: Order Uśmiechu
  • 1978: Medal Komisji Edukacji Narodowej
  • 1978: Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski
  • 1982: Nagroda Ministra Kultury
  • 1985: Zasłużony dla Miasta Chełma
  • 1986: Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski
  • 1997: medal „Za Zasługi dla Województwa Lubelskiego”
  • 1997: Nagroda Prezydenta Miasta Lublina
  • 2002: „Złote Tablo” Prezydenta Miasta Chełma
  • 2003: Wojewódzka Nagroda Kulturalna
  • 2006: Nagroda Literacka im. K.A. Jaworskiego

Źródło: Ośrodek „Brama Grodzka – Teatr NN”[1].

Twórczość | edytuj kod

Źródło: Ośrodek „Brama Grodzka – Teatr NN”[1].

Przypisy | edytuj kod

  1. a b c d e f g Elżbieta Zasempa: Jan Longin Okoń. Ośrodek „Brama Grodzka – Teatr NN”. [dostęp 2020-04-03].
  2. a b Nie żyje Longin Jan Okoń. Wybitny pisarz zmarł w wieku 92 lat, Polskie Radio, 3 kwietnia 2020 [dostęp 2020-04-03] .
  3. Longin Okoń, Biuletyn Informacji Publicznej Instytutu Pamięci Narodowej [dostęp 2019-05-12] .
  4. Urząd MiastaU.M. Chełm Urząd MiastaU.M., Lista honorowych obywateli Miasta Chełm, chelm.pl [dostęp 2019-08-29] .
  5. Chełm: Odszedł twórca Tecumseha. Po długiej chorobie zmarł Longin Jan Okoń, dziennikwschodni.pl, 3 kwietnia 2020 [dostęp 2020-04-03] .
  6. MiastoM. Chełm MiastoM., Legenda o Białym Niedźwiedziu [dostęp 2020-04-24] .

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Longin Jan Okoń" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy