Louis Juchault de Lamoricière


Louis Juchault de Lamoricière w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Gen. Louis de Lamoricière

Christophe-Léon-Louis Juchault de Lamoricière lub La Moricière (ur. 5 września 1806 w St Philbert de Grand-Lieu pod Nantes; zm. 11 września 1865 w Prouzel) francuski generał i polityk.

Miał znaczący udział w zdobyciu Algierii. Francuski minister wojny w okresie II Republiki, od 28 czerwca do 20 grudnia 1848. W latach 1848-1851 Lamoricière był jednym z bardziej aktywnych oponentów polityki Ludwika Napoleona Bonaparte, a po zamachu 2 grudnia 1851 dokonanego przez Ludwika Napoleona został zmuszony do opuszczenia Francji.

W 1860 został dowódcą dowódcą i organizatorem Żuawi papieskich, tworzących trzon armii papieskiej, którą dowodził podczas kampanii we Włoszech tego roku w obronie Państwa Kościelnego przeciwko siłom Wiktora Emanuela, dążącym do przejęcia terytoriów stolicy apostolskiej na terenie Półwyspu Apenińskiego.[1] W bitwie pod Castelfidardo został pokonany przez czterokrotnie liczniejszą armię Królestwa Piemontu.

Ostatnie lata życia spędził w odosobnieniu we Francji, gdzie pozwolono mu powrócić w 1857 r. Zmarł w Prouzel w 1865 r, i został pochowany w katedrze w Nantes w grobowcu zaprojektowanym przez Paula Dubois.

Gen. Louis de Lamoricière

Przypisy | edytuj kod

  1. Louis N.L.N. Delamarre Louis N.L.N., Catholic Encyclopedia, Nowy Jork: Robert Appleton Company, 1913 .

Bibliografia | edytuj kod

  • Emile Keller: Le général de La Moricière : sa vie militaire, politique et religieuse. – Paris : J. Dumaine, 1874.


Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Louis Juchault de Lamoricière" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy