Lublin (stacja kolejowa)


Na mapach: 51°13′53″N 22°34′06″E/51,231389 22,568333

Lublin Główny w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii (Przekierowano z Lublin (stacja kolejowa)) Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Lublin Główny – najważniejsza stacja kolejowa na terenie Lublina. Zabytkowy dworzec wybudowany został w roku 1877. Do dzisiejszego stanu doprowadził go 10-letni remont. Według klasyfikacji PKP stacja ma najwyższą kategorię Premium.

W roku 2018 stacja obsługiwała ok. 5100 pasażerów na dobę, co dawało jej, wespół ze stacją Przemyśl Główny, 63. miejsce w kraju[1].

Spis treści

Historia dworca | edytuj kod

Lubelski dworzec główny mieści się w zabytkowym budynku wzniesionym w 1877 roku w ramach połączenia Lublina z Warszawą w postaci Kolei Nadwiślańskiej. Zanim jednak poprowadzono tory przez Lublin, należało uzgodnić przyszłą lokalizację dworca, a spory o to, gdzie ma się on znajdować, trwały około 15 lat. Proponowano koncepcje budowy w okolicach ówczesnych wsi Ponikwoda i Tatary, czyli od strony Lubartowa, bądź na gruntach wsi Bronowice. Ostatecznie zwyciężyła druga koncepcja i od 1875 roku na lubelskim przedmieściu Piaski rozpoczęto budowę dworca.

W marcu 1877 roku do dworca były już doprowadzone wszystkie tory, wybudowano także niezbędne mosty i przejazdy. Rozpoczęły się testy, a pierwsze próbne pociągi zaczęły przyjeżdżać do miasta. Oficjalnie dworzec został otwarty 30 sierpnia 1877 roku[2].

Podróż do Warszawy według ówczesnego rozkładu jazdy trwała 7 godzin, co oznacza, że szybkość pociągu osobowego wynosiła 35 wiorst na godzinę (tj. 37,3 km/h). Pociągami można było podróżować w trzech klasach: za trzecią, najtańszą klasę, jadąc do Warszawy trzeba było zapłacić 2 ruble i 4 kopiejki, a za klasę pierwszą płacono 4 ruble i 89 kopiejek. Odjazd pociągu ogłaszany był trzema dzwonkami.

Budynek dworca przeszedł przebudowę na początku lat 20. XX wieku. Współcześnie, odnowiony i zmodernizowany gmach, z nowo wybudowaną częścią, otwarto w 2004 roku. 26 kwietnia 2019 roku Rada Miasta Lublin, na wniosek PKP PLK i Ministra Infrastruktury, opowiedziała się w głosowaniu za zmianą nazwy stacji na „Lublin Główny[3][4]. Nowa nazwa obowiązuje od 15 grudnia 2019[5].

Stacja Lublin Główny | edytuj kod

Hala główna dworca (2015)

Dworzec kolejowy kategorii premium znajduje się na południe od centrum miasta, przy placu Dworcowym, na granicy dzielnic Za Cukrownią i Dziesiąta. Przed dworcem znajduje się pętla trolejbusowa, połączenia z centrum miasta zapewniają także autobusy. Przed wejściem znajduje się duży postój taxi. W pobliżu dworca znajduje się również Dworzec Południowy PKS, z jego bezpośrednich okolic odjeżdżają też autobusy i busy prywatnych przewoźników, między innymi do Biłgoraja, Bychawy, Krzczonowa, Żółkiewki, Zakrzówka i Świdnika. W bezpośrednim sąsiedztwie dworca ma swoją siedzibę Lubelski Zakład Przewozów Regionalnych, a także Urząd Pocztowy Lublin 2.

Ruch towarowy w Lublinie jest obsługiwany głównie przez stację Lublin Tatary, stąd dla stacji Lublin ma on mniejsze znaczenie.

Budynek dworca i perony znajdują się w pobliżu wschodniego końca terenu stacyjnego. Główna hala dworca mieści okienka kasowe, posterunek SOK, przechowalnię bagażu, punkty gastronomiczne i kiosk. W nowo wybudowanej części budynku funkcjonuje punkt gastronomiczny i kawiarenka internetowa, a w przejściu łączącym nową część z główną halą umieszczono poczekalnię. Po remoncie zlikwidowano antresolę mieszczącą punkty usługowe. Piętro istnieje natomiast w nowo wybudowanej części. Z hali istnieje bezpośrednie przejście na peron 1. Przejście podziemne łączy front dworca z peronami.

Na stacji w Lublinie działa lokomotywownia (dawniej: parowozownia) ze sprawną obrotnicą, istnieje także spora liczba torów postojowych dla składów pasażerskich i EZT. Stacja Lublin Główny jest wyposażona w semafory świetlne, obsługiwana zaś przez nastawnie LbA (najbardziej na zachód), LbB i LbC (po wschodniej stronie stacji).

Na terenie stacji znajdują się dwa (niesprawne) żurawie wodne wykorzystywane niegdyś do naboru wody przez parowozy. Regularny ruch parowozowy został zawieszony na terenie stacji Lublin Główny w okolicach 1988 roku. W Lublinie stacjonowały głównie Pt47, Ty2 i Ol49.

Zachowane lubelskie maszyny jako pomniki:

  • Pt47-157 na stacji kolejowej Lublin Główny,
  • Pt47-13 lokomotywownia PKP Cargo w Krakowie Płaszowie,
  • Pt47-93 ekspozycja Skansenu Taboru Kolejowego Zduńska Wola Karsznice, ul. Kolejowa 6,
  • Pt47-104 Muzeum Kolejnictwa w Warszawie,
  • Pt47-152 ekspozycja Skansenu Taboru Kolejowego w Chabówce,
  • Ty2-949 ekspozycja Muzeum Przemysłu i Kolejnictwa na Śląsku, Jaworzyna Śląska, ul. Towarowa 4,
  • Ol49-8 pomnik przy stacji kolejowej w Przeworsku.

W Lublinie mieszczą się następujące sekcje: Przewozy Regionalne, PKP Intercity, PKP Cargo.

Perony | edytuj kod

Wyjście na perony (2015) Perony (2015)

Stacja posiada trzy perony, przy czym peron 1 przylega bezpośrednio do budynku dworca, dwa pozostałe są wyspowe.

  • Peron 1,(tor 52) zmodernizowany. Przylegający tor przelotowy obsługuje ruch ze wschodu w kierunku Warszawy oraz pociągi wyjeżdżające z Lublina. Głównie długie składy TLK. Z kolei tor oporowy (nieco bardziej w kierunku zachodnim) służy do wyprawiania krótszych składów pasażerskich w kierunku Warszawy, Dęblina, Rzeszowa, Stalowej Woli, Szastarki i Kraśnika. We wrześniu 2014 utworzono na bazie nieużywanej od 2007 bocznicy pocztowej drugi tor oporowy,(tor 54) który obsługuje pociągi w kierunku Lubartowa oraz Parczewa, w przyszłości również dalej na północ województwa.
  • Peron 2 – obsługuje głównie ruch dalekobieżny, przede wszystkim pociągi w kierunku wschodnim, oraz dłuższe składy wyjeżdżające z Lublina, jak i pociągi w kierunku Portu Lotniczego Lublin.
  • Peron 3, o skróconej długości. Oba tory przy peronie służą krótszym składom, głównie regionalnym pociągom do Dęblina, Stalowej Woli, Rzeszowa i Chełma oraz na lotnisko, w przeszłości także – Łukowa. Peron trzeci jest również wykorzystywany do obsługi krótszych składów TLK, głównie przyjazdy.

Przy peronie 3 znajduje się pomnik parowóz Pt47-157 (odstawiony w 1983) z mini-muzeum poświęconym historii lokomotywowni Lublin.

Wybudowano również peron 4 (tor 113).

Szybka kolej miejska | edytuj kod

Planowano utworzenie szybkiej kolei miejskiej, która dowoziłaby mieszkańców z Czubów, centrum i Tatar na lotnisko w Świdniku, a także nad Zalew Zemborzycki. SKM dowoziłoby ludzi do Lublina również z Niedrzwicy, Nałęczowa i Świdnika.

Od roku 2018 dworzec główny przechodzi jeden z największych remontów w swojej historii. Zmodernizowano wiadukt kolejowy nad ulicą Kunickiego, przejście podziemne zostało przebudowane i przedłużone do skweru przy ulicy Kunickiego. Wszystkie perony przejdą remont oraz zostaną przykryte wspólnym dachem. Peron pierwszy jest przedłużany w kierunku Chełma, powstają przy nim nowe krawędzie peronowe, skąd będą odjeżdżać pociągi na lotnisko i do Lubartowa. Tereny przydworcowe są zagospodarowywane i przechodzą rewitalizację.

Linie kolejowe | edytuj kod

Ze stacji Lublin Główny biegną linie kolejowe w kierunkach:

Rozkład jazdy z 1936
  • 4) Świdnik przez stację towarową Lublin-Tatary

Zobacz też | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Urząd Transportu Kolejowego: Wymiana pasażerska na stacjach w Polsce w 2018 r.. 2020-01-27. [dostęp 2020-01-30].
  2. EliS: Kolej żelazna w Lublinie (pol.). W: Magiczny Lublin [on-line]. www.magiczny-lublin.pl, 29 sierpnia 2007. [dostęp 26 lutego 2007].
  3. Dworzec kolejowy Lublin zmieni nazwę. Radni poparli projekt (pol.). wlubelskim.pl, 2019-04-26. [dostęp 2019-04-26].
  4. Stacja kolejowa Lublin zmieni nazwę (pol.). dziennikwschodni.pl, 2019-04-22. [dostęp 2019-04-26].
  5. DominikD. Smaga DominikD., Stacja Lublin zmienia nazwę od niedzieli. A pociągi do Warszawy wracają na trasę przez Puławy, Dziennik Wschodni, 11 grudnia 2019 [dostęp 2019-12-15]  (pol.).

Bibliografia | edytuj kod

  • Mapa programu Rail Map v2.1 (mapa polskiej sieci kolejowej)

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Lublin (stacja kolejowa)" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy